-
“Te kijk op de standaard voor de binnenkomers.”
Je zult niet snel gebroken kruiken in de etalage van een kunstatelier zien staan. Waarschijnlijk eerder ergens op een stoffige plank tussen de andere misbaksels. Vergeten tot de tijd van de grote voorjaarsschoonmaak. We zien de kunstenaar even twijfelen om daarna ‘de vergane glorie collectie’ resoluut in de container te deponeren.. Zelfs de kringloop kan hier niets meer mee. Tot zover het inkijkje in het kunstatelier, of beter gezegd het ‘levenseinde’ van de nu totaal onbruikbare kruik. Je begrijpt waarschijnlijk al waar ik heen wil. Wij zijn allen kwetsbare vaten er is véél gebrokenheid ten gevolge van de zonde. Maar als je hart aan de HEERE gaat toebehoren, ontsteekt de…
-
“Een heldere Lichtstraal in ‘mijn’ Gethsémané.”
Waarom het hier wat stiller is.. De oplettende lezer heeft wellicht opgemerkt dat de frequentie van de blogverhalen beduidend lager is de laatste weken. Het gehele jaar 2023 heb ik elke week, en soms vaker een schrijven mogen delen. Het is een combinatie van factoren waardoor mijn gepassioneerde schrijven wat is afgezwakt. Geen vloerkleed. Eerlijk gezegd overheerst de laatste tijd het verdriet om wat ik verloren ben de afgelopen jaren. Ik had laatst een zus in het geloof op bezoek en we mochten spreken over de dingen van de HEERE. Wat een geschenk! Ik vertelde haar dat dit blog niet ‘mijn vloerkleed’ is. ‘Gooi alles maar op het kleed!’ Dat…
-
“Nieuwe levensvreugde door Zijn opstanding!”
Een wit gevroren land, een heerlijk samen zijn. We kijken terug op een paar bijzonder mooie dagen. Mijn man en ik zijn afgereisd naar de voor ons relatief onbekende provincie, Drente. Vanuit het knusse vakantiehuisje zijn we al twee dagen op pad geweest. De eerste ochtend werden we wakker in een witte wereld.. Wat een verrassing! Na het ontbijt stappen we in de auto, en rijden richting het natuurgebied ‘de Hondsrug’. Het sprookje dat wacht maakt ons stil.. Ik ben in dit moment nog steeds verlegen om woorden. We raken niet uitverwonderd van alle takken vol fragiele vlokken. Het gouden zonlicht valt door het dennengroen en de sneeuw knoerpt vrolijk…
-
“De beste wensen!”
voor 2024 “De HEERE zegene u en behoede u!De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig!De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede!” Numeri 6.24-26 Lieve lezers, ik wil jullie het goede toewensen voor dit nieuwe jaar. Ik bid je Zijn vrede toe. Want als je de vrede met God mag ontvangen, dan heb je werkelijk alles! Ik hoop dat je mag terugkijken op gezegende dagen met de mensen die je lief zijn. Ik geloof dat ik de afgelopen weken het beste als ‘intens’ kan samenvatten. Het is zoveel dat ik niet goed weet waar te beginnen of wat te vertellen. Ik mocht…
-
“(H)eerlijk Advent!”
Advent 2023 Kostbaar is de tijd, als zand glipt zij tussen de vingers door. Voorheen heb ik uitgekeken naar de Advent periode en dan is nu ‘ineens’ de 3e adventzondag aangebroken. Ik was opgeslokt door duizend en één dingen van deze tijd. Er zijn blijvend grote zorgen in mijn leven.. Zo was ik langzamerhand in een cirkel van piekeren en biddenloosheid terechtgekomen. Treffend dat die twee onmiskenbaar samen gaan! Zo was de Advent verwachting slechts tot een waakvlammetje geworden. Juist op dat geestelijke zwakke moment was er een trigger. Ik vergat mij te bezinnen en vluchtte de verkeerde kant op, een terugval in oude patronen. Eerlijk worden. Afgelopen week kwam…
-
“Tot hier en niet verder en Liefde tot voorbij de tijd.”
Vreugde tranen. Ze stroomden vrijuit toen we het nieuws te horen kregen. Met spanning hebben we deze week uitgezien naar een bericht.. Na het openen van de mail vliegen mijn ogen over de eerste regels; “Lieve nieuwe ouders van onze George, Het is nog steeds moeilijk definitief te zeggen en met een traan in mijn oog schrijf ik dit. Maar ik kan je nu met alle zekerheid vertellen dat George in jullie zorg gaat belanden!” Veeg mij maar op nu.. Alle emoties komen er even uit en dat is oké. Het wachten is spannend geweest voor mij. Maar dat wij nu uitgekozen zijn om voor dit lieve hondje te mogen…
-
“Ga! Met je Hoofd boven het maaiveld..”
Een tikkeltje eigenwijs groeit de jonge Hortensia bloem omhoog. Aan de snoeischaar ontsnapt of een groeispurt? Wie zal het zeggen. Ze wiegt zachtjes in de wind, alsof ze wil zeggen ‘wie doet me wat?’ Het gebeurt me de laatste tijd steeds vaker dat ‘de natuur tot me spreekt.’ Ik ben er zo dankbaar voor. Mijn hart is lichter en ik zie meer van wat er groeit en bloeit. Iedere keer geeft het me weer reden tot meditatie. Over hoe groot onze God en Schepper is. Vandaag mijmer ik ook over het fenomeen, ‘je kop boven het maaiveld uitsteken’. Google zegt onder andere het volgende: “Je hoofd boven het maaiveld uitsteken”…
-
“Wat als? En toch.. Immanuel!”
Als deze eerste dag van de week aanbreekt word ik wakker bij het geluid van de wekker. Na een kort ogenblik van knipperen tegen het licht van het ‘Wake Up Light’ is daar gelijk de onrust. Want wat zal er gebeuren deze week en hoe zal het morgen gaan? Mogelijk hebben we eind deze week wel een nieuwe huisgenoot. Maar misschien ook niet.. Morgen mogen we haar ontmoeten, en haar naam is George! Daar moet ik weer om glimlachen, er zit vast een verhaal achter die naam keuze. Morgen ontmoeten we de hond die mogelijk bij ons mag komen wonen. Deze droom is kwetsbaar en ligt al jaren op de…
-
“De Waarheid zal je vrij maken!”
Vogel na vogel vloeit langzaam uit mijn kwast. De één met mooie gebogen vleugels de andere groter, hoekiger. De kleinere vliegende silhouetten vereenzelvigen zich met de achtergrond. Een hemel vol vogels. De pluizige wolken heb ik al eerder op het canvas aangebracht. Met gebruik van kleine stukjes spons, een gloed van zacht roze erin. Er gloort een nieuwe morgen.. Het is een bemoedigende fluistering van Boven. Ik hoor Abel, Henoch, Noach, Abraham, Sara en zovelen meer. Een wolk van getuigen! Hoe heerlijk om zo vogel na vogel te schilderen op dit doek. Ik weet van geen ophouden. Het is een warmte die vanuit mijn borst door mijn arm overvloeit in…
-
“Over kunstlicht en de kwetsbaarheid van je dromen te leven.”
Naïef waarschijnlijk, maar we hadden er totaal niet bij stil gestaan.. De geur van oliebollen, de schittering van knipperende lichtjes en luide kerstmuziek met een kleine k. Het overviel me gewoon! Afgelopen zaterdag bedachten Maarten en ik spontaan naar het grote tuincentrum in Alphen aan de Rijn te gaan. Ik wilde nog enkele kamerplanten scoren want daar wordt ik zo blij van! Als de bladeren beginnen te vallen sleep ik zoveel mogelijk groen naar binnen. ‘Kerst met de kleine k…‘ Zo zijn we plots in een wit glitterland terechtgekomen. Ik sta even stil om een foto te maken van een miniatuur winter dorp om daarna gelijk uit te kijken naar…
