“Over kunstlicht en de kwetsbaarheid van je dromen te leven.”
Naïef waarschijnlijk, maar we hadden er totaal niet bij stil gestaan.. De geur van oliebollen, de schittering van knipperende lichtjes en luide kerstmuziek met een kleine k. Het overviel me gewoon! Afgelopen zaterdag bedachten Maarten en ik spontaan naar het grote tuincentrum in Alphen aan de Rijn te gaan. Ik wilde nog enkele kamerplanten scoren want daar wordt ik zo blij van! Als de bladeren beginnen te vallen sleep ik zoveel mogelijk groen naar binnen.
‘Kerst met de kleine k…‘
Zo zijn we plots in een wit glitterland terechtgekomen. Ik sta even stil om een foto te maken van een miniatuur winter dorp om daarna gelijk uit te kijken naar de ‘verkorte kassaroute’.
Er lijkt geen einde aan te komen, we zijn verbijsterd over de krankzinnige overvloed aan ‘prul.’ Zoveel overconsumptie en naar mijn bescheiden mening, zoveel verspilling.
Begrijp me niet verkeerd, ik maak het graag gezellig in huis. Voornamelijk met kamerplanten maar we deden toch ook een beetje mee met de ‘kerstdecoratie’ want we kochten ook een slinger led lampjes. Het zette mij aan het denken.. Soms is de leegte in onze samenleving zo pijnlijk zichtbaar. Alle kerstversiering van de wereld zou niet genoeg zijn om de leegte, het hartsverlangen van één mens te vervullen. Het word toch weer Januari.
Die leegte is zo omdat de mensheid samen met Adam en Eva, God de rug heeft toegekeerd. We zijn niet compleet, niet heel, er is geen vrede zonder Hem. Daarom worden we allen geboren met een Godsbesef en een zeker gemis, met een ‘gat in ons hart.’ De één is zich daar meer bewust van dan de ander..
“Het volk dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien. Zij die wonen in het land van de schaduw van de dood, over hen zal een licht schijnen.”
Jesaja 9.1
Kom tot het Licht! Het ware licht is alleen bij het kerst Kind, Jezus Christus te vinden. Hij is mijn verwachting in deze donkere dagen! Al het andere is surrogaat en hopeloos tekort. God te kennen, lief te hebben en voortdurend te eren, dát is het doel waarvoor wij geschapen zijn. Dit kan alleen door het kruisoffer van Christus. ‘Brandoffer en zondoffer hebt U niet geëist. Toen zei Ik: Zie, Ik kom in de boekrol is over Mij geschreven.’ (Psalm 40.7b-8). De zonden zijn weggewassen voor allen die Jezus in geloof hebben ontvangen. Achter Zijn bloed mogen Zijn kinderen schuilen. De Vader kijkt naar hen, zoals Hij naar Zijn Zoon kijkt. Liefdevol. Wat een wonder!
“Ik, Jezus, heb Mijn engel gezonden om bij u in de gemeenten van deze dingen te getuigen. Ik ben de Wortel en het Nageslacht van David, de blinkende Morgenster.
En de Geest en de bruid zeggen: Kom! En laat hij die het hoort, zeggen: Kom! En laat hij die dorst heeft, komen; en laat hij die wil, het water des levens nemen, voor niets.”
Openbaring 22.16-17
Wat we missen. Zo in de eerste week van november al met ‘kerst’ geconfronteerd te worden. Het raakt mijn hart ook op een kwetsbare plek. Kerst brengt vaak ook onder de aandacht wat of wie we missen.. Het herinnert mij ook aan zoveel dromen die aan scherven liggen. Waarin ik de weg niet weet. Ik ga nu een voor mij grote droom delen. Al jarenlang verlang ik naar een viervoeter in ons leven. Ja, een hond! Het is tot nu toe nooit mogelijk geweest, het was de tijd niet. Eerlijk gezegd weet ik niet of het nu de tijd is.. We zullen het binnenkort weten.
Moederinstinct. Deze droom is ongekend teer. Ik heb ook echt getwijfeld of ik het wel wilde delen. Wij hebben vrede over een andere grote onvervulde droom, dat we samen zijn en geen kinderen hebben gekregen. Mijn verlangen naar een hond raakt dit opnieuw aan. Het verlangen lief te hebben en te verzorgen. Het ‘moederinstinct’ gaat niet dood als je geen moeder word. Dat hoeft ook niet weggemaakt, het is een natuurlijk ingegeven iets.
Jarenlang heeft mijn mentale gezondheid belemmert dat ik werkelijk deze droom kon omarmen. Het was gewoon te pijnlijk om de opgepotte moederliefde opnieuw geblokkeerd te weten.
Ik was werkelijk niet in staat om elke dag voor een hond te zorgen. Het zou zelfs een egocentrische daad zijn geweest om wél een hond aan te schaffen.
Af en toe deed ik research naar hondenrassen die niet verharen, naar karakter eigenschappen. Om uiteindelijk iedere keer weer teleurgesteld te moeten afhaken, in de wetenschap wat mijn grenzen waren. Tot gisteravond. Een paar maanden terug ontdekte ik de website ‘verhuisdieren’. Honden die een nieuw thuis zoeken. Met tussenpozen heb ik op deze site gesnuffeld. Steeds was er iets in het verhaal waarvan ik dacht: ‘nee, toch nog niet.’
Verliefd! Gisteravond was er een hond waar ik verliefd op werd. Liefde op het eerste gezicht was het nog niet helemaal, want ik las de leeftijd ’11 jaar’ en voelde al bij voorbaat de pijn van een naderend afscheid.. Toch kwam ze een dag later in mijn gedachten terug. Een Australian Labra Doodle. Een al wat oudere introverte dame.. Hoe meer ik las van haar karakter hoe meer ik verkocht raakte.
“Er begint een lied in mijn hart te zingen dat ik niet het zwijgen op kan leggen. Dat ik verlang mee te zingen,
ook al ken ik de melodie nog niet..”
Beauty in the Broken
We hebben een enthousiaste mail de deur uit gedaan en hebben nu nog niets gehoord. Eén ding weet ik. Het actief nastreven van je dromen vraagt veel méér geloofsvertrouwen dan ‘op veilig’ te spelen. Gebroken dromen ken ik, scherven van teleurstelling ken ik. Ik wil mijn handen en mijn gekwetste hart openen voor deze droom. ‘Dit of iets beters, HEERE.’
Update vrijdag 10 november. Dit schreef ik op mijn Instagram account: “Over mijn droom.. De deur staat op een kier, dat stemt mij dankbaar! Het duurt waarschijnlijk nog wel even voor we weten: ja of nee. Véél emoties vandaag, de vreugde en vrede zijn groot. Ik hoef niet te duwen tegen de deur. Het is een diep geworteld verlangen, mijn Vader weet dat. Wat de uitkomst ook zal zijn, Hij kent mij beter dan ik mijzelf ken. Alleen Hij weet wat werkelijk goed en tot Zijn eer is!”
Buitengewoon gezegend ben ik, de HEERE heeft mij opgezocht in mijn leven. Ik ben van Hem! Er zijn mensen die jarenlang dwalen in een doolhof van dogmatiek en allerlei soorten ‘onmogelijkheid’ voordat ze Jezus durven ontvangen in geloof. Er zijn mensen die Hem niet kennen.. Genade zo oneindig groot!
Zo zijn er ook veel tijdelijke zegeningen. Ik wil je aanmoedigen om in vertrouwen op de Vader de grootste dromen te dromen! Te zoeken naar Zijn droom voor jou. Zonder de neiging te hebben ons te wenden tot allerlei vormen van kunstlicht. Want het Kind is genoeg!
Ik wens je alvast de heerlijkste dromen
en D.V. een gezegende Advent tijd!
Lees tip: Jesaja H9 vers 1-6
Tot blogs!
BLOG 51 – woensdag 8 november 2023
