-
“Hoe verdriet mag ademen in een schatkamer aan zegeningen.”
MOEDERDAG 2024 “De HEERE zal u opendoen Zijn goede schat.” Deze ochtend ligt mijn Bijbel open bij Deuteronomium. Ik lees het eerste gedeelte van Hoofdstuk 28. Het heerlijke refrein ‘gezegend zult u zijn’ keert steeds terug. Tot mijn ogen stokken bij het vierde vers; ‘Gezegend zal zijn de vrucht van uw schoot..’ Het doet onverwacht pijn. Wij hebben geen kinderen gekregen en eerlijk gezegd verlang ik ook niet zozeer meer naar kinderen in ons leven. Ik denk dat ik realistisch ben als ik zeg dat ik mijzelf dat gewoon niet zie doen. Regenboog. Het is een verdriet dat blijft, te midden van een schatkamer aan hemelse zegeningen. Dan zijn daar…
-
“Dit is de weg, bewandel die!”
Ietwat hinderlijk is het wel, in protest vliegt de dikke bromvlieg tegen het raam. Door de achterdeur gevlogen en nu gevangen, binnen. Een stuk aangenamer is de geur van het brood in de oven, bijna lunch tijd. Vanmorgen komt alles een beetje harder binnen na een gebroken nacht zijn mijn reserves op een laag niveau. Ach ja, zo gaat dat soms. In de nachtelijke uren heb ik veel te overdenken gehad. Ik heb een les te leren die niet echt gemakkelijk samengaat met mijn gepassioneerde karakter. Ik ben tot de realisatie gekomen dat óók als je iets oprecht uit liefde tot de HEERE doet, je soms in die liefde nog…
-
“Achter de wolken schijnt de Zoon!”
NA PASEN De druppels ochtenddauw liggen rijk uitgestrooid over ieder grassprietje. Het is genieten met volle teugen van deze vroege wandeling met de hond. Ik adem diep in, wat is de lucht heerlijk fris! Het gras is pas gemaaid maar de wilde bloemen geven zich zomaar niet gewonnen. De madeliefjes en paardenbloemen piepen alweer door het groene grastapijt. Straks weer een kerkdienst, het is tweede Paasdag vandaag. Gisteren was behoorlijk grijs en regenachtig maar vandaag belooft het mooier weer te worden! We hebben het plan ons vanmiddag op onze volkstuin te gaan vermaken. De worteltjes kunnen gezaaid en de sugarsnaps uitgeplant. Maar eerst dus in alle rust de preek volgen.…
-
“In het zien op de Man met de kroon, vallen scherven samen.”
Stille zaterdag Mijn vingers gaan over de gladde steentjes zwart, grijs en rood. De afgelopen week heb ik gepuzzeld tot de scherven pasten in de weerspiegeling van mijn hart. Deze stille zaterdag tussen goede vrijdag en Pasen is voor mij een dag van reflectie. Als ik terugzie op de afgelopen jaren voel ik opnieuw de pijn van het gebroken zijn. Regelmatig steekt de doorn die blijft, en toch.. Bloedrood. Het is goed dat ik daar was op de bodem van de put. De Vader wist het goed mij zó te vormen, te slijpen van ruw tot edel steen. Als een robijn, bloedrood. Reflecties vangend van de Zoon. Ja het proces…
-
“In de spiegel, mag het ook ‘niet leuk’ zijn?”
Trigger warning : over depressie. Dit word een pittig blog verhaal voor mij. Ik zit hier achter de laptop gewoon even moed te verzamelen. Ik vind het best ‘een dingetje’ om te vertellen hoe het met me gaat. Ik zoek naar duidelijkheid in het zachte censuur van de liefde.. Ben of ken je iemand met een depressie? Klik dan zeker op de geel gekleurde links in dit verhaal. Om maar gelijk met de deur in huis te vallen. Terugkijkend zie ik eerst de diepe burn-out gevolgd door twee maal een depressie, waarvan ik nu aan het ‘opkrabbelen’ ben. Deze afgelopen jaren onder ogen komen maakt me verdrietig. Rouw om verlies…
-
“Gebed om vitamine D en de les van wilde bloemen.”
Biddag 2024 Wat is het goed te genieten van het warme lentezonnetje na een lange winter! Vandaag heb ik de laptop meegenomen naar onze volkstuin. De tuinstoel staat op de vlonder en het zonlicht reflecteert vriendelijk in het slootwater. Twee woerden vliegen over, de strijd om de vrouwtjes in duidelijk weer begonnen. De warmte van de lentezon op mijn gezicht doet zelfs mijn hart ontdooien.. Het geklets van wat tuinbuurtjes vermengt zich met het geluid van een overvliegend vliegtuig. De koolmeesjes discussiëren wie het meeste recht heeft op het nestkastje. Een vroege bij zoemt langs en ik denk dat de boer de eerste lading mest heeft uitgereden want de meeuwen…
-
“Wat als je je ogen en oren niet meer vertrouwen kunt?”
NOG IS HET EINDE NIET Zomaar tijdens het ontbijt, gedachten over de eindtijd deze ochtend.. Helemaal niks nieuws voor mij, maar ik geloof niet dat ik hier eerder iets over heb gedeeld. Wel heb ik enkele keren over dit onderwerp gepost op Instagram. Ik ben terughoudend geweest omdat dit onderwerp véél kan losmaken! Ook nu blijf ik voorzichtig omdat sommige mensen elkaar met het boek Openbaring om de oren slaan. Niet echt Bijbels als je het mij vraagt maar ik zie het helaas wel gebeuren. “U zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen; pas op, word niet verschrikt, want al die dingen moeten gebeuren, maar het is nog niet…
-
“Te kijk op de standaard voor de binnenkomers.”
Je zult niet snel gebroken kruiken in de etalage van een kunstatelier zien staan. Waarschijnlijk eerder ergens op een stoffige plank tussen de andere misbaksels. Vergeten tot de tijd van de grote voorjaarsschoonmaak. We zien de kunstenaar even twijfelen om daarna ‘de vergane glorie collectie’ resoluut in de container te deponeren.. Zelfs de kringloop kan hier niets meer mee. Tot zover het inkijkje in het kunstatelier, of beter gezegd het ‘levenseinde’ van de nu totaal onbruikbare kruik. Je begrijpt waarschijnlijk al waar ik heen wil. Wij zijn allen kwetsbare vaten er is véél gebrokenheid ten gevolge van de zonde. Maar als je hart aan de HEERE gaat toebehoren, ontsteekt de…
-
“Een heldere Lichtstraal in ‘mijn’ Gethsémané.”
Waarom het hier wat stiller is.. De oplettende lezer heeft wellicht opgemerkt dat de frequentie van de blogverhalen beduidend lager is de laatste weken. Het gehele jaar 2023 heb ik elke week, en soms vaker een schrijven mogen delen. Het is een combinatie van factoren waardoor mijn gepassioneerde schrijven wat is afgezwakt. Geen vloerkleed. Eerlijk gezegd overheerst de laatste tijd het verdriet om wat ik verloren ben de afgelopen jaren. Ik had laatst een zus in het geloof op bezoek en we mochten spreken over de dingen van de HEERE. Wat een geschenk! Ik vertelde haar dat dit blog niet ‘mijn vloerkleed’ is. ‘Gooi alles maar op het kleed!’ Dat…
-
“Nieuwe levensvreugde door Zijn opstanding!”
Een wit gevroren land, een heerlijk samen zijn. We kijken terug op een paar bijzonder mooie dagen. Mijn man en ik zijn afgereisd naar de voor ons relatief onbekende provincie, Drente. Vanuit het knusse vakantiehuisje zijn we al twee dagen op pad geweest. De eerste ochtend werden we wakker in een witte wereld.. Wat een verrassing! Na het ontbijt stappen we in de auto, en rijden richting het natuurgebied ‘de Hondsrug’. Het sprookje dat wacht maakt ons stil.. Ik ben in dit moment nog steeds verlegen om woorden. We raken niet uitverwonderd van alle takken vol fragiele vlokken. Het gouden zonlicht valt door het dennengroen en de sneeuw knoerpt vrolijk…
