“Wat als? En toch.. Immanuel!”
Als deze eerste dag van de week aanbreekt word ik wakker bij het geluid van de wekker. Na een kort ogenblik van knipperen tegen het licht van het ‘Wake Up Light’ is daar gelijk de onrust. Want wat zal er gebeuren deze week en hoe zal het morgen gaan? Mogelijk hebben we eind deze week wel een nieuwe huisgenoot. Maar misschien ook niet.. Morgen mogen we haar ontmoeten, en haar naam is George! Daar moet ik weer om glimlachen, er zit vast een verhaal achter die naam keuze. Morgen ontmoeten we de hond die mogelijk bij ons mag komen wonen. Deze droom is kwetsbaar en ligt al jaren op de bodem van mijn hart, lees daar hier meer over.
Rust en vrede waren een zachte metgezel de afgelopen dagen, in de wetenschap dat de HEERE alle dingen bestuurt en leidt. Maar deze rust lijkt compleet weggesijpeld ergens in het donker van de afgelopen nacht. Als Maarten later in de keuken verdwijnt en de geur van versgemalen koffiebonen de kamer vult, neem ik een moment om mijn dagboek te openen. ‘Alvast kijken wat de tekst van de dag is’. Want ik heb Gods leiding opnieuw broodnodig. Voor nu, voor vandaag. Ik lees:
“Wees sterk en moedig, en doe het; wees niet bevreesd en wees niet ontsteld, want de HEERE God, mijn God, zal met je zijn. Hij zal je niet loslaten en Hij zal je niet verlaten..”
1 Kronieken 28.20m
God met ons. Ik zucht, wat is het toch dat mijn hart te moe lijkt om dit Woord te omarmen? De sluiers van angst en onzekerheid blijven mijn blik verduisteren. Ik weet toch dat ik niet op mijn gevoel moet varen en dat de HEERE waar maakt wat Hij zegt! Het maakt me beschaamd dat ik zo klein van vertrouwen ben. Waar is nu het geloof van enkele dagen terug? Ach, ik heb het nooit op zak. Alles is genade en genade alleen.
En toch, resoneert de klank van dit Woord als een vroege kerstklok in mijn gebroken zielenvat. Het refrein klinkt als een stille echo uit de bodem van mijn zijn. In een nauwelijks waarneembaar zacht, ‘Immanuel, Immanuel, Immanuel!’ Het gevoel komt er minder in mee vandaag maar het geloof heeft toch aan Jezus genoeg! Het is juist het geloof, dat hoe klein ook niet zonder Hem kan leven. Het verlangt er toch naar Hem steeds weer opnieuw te mogen ontmoeten. Een blijk van Zijn liefde, een richtingwijzer in het doolhof van dit leven. De liefde in het hart tot Jezus leidt tot honger naar nieuwe Woorden van Hem!
“HEER, ai, maak mij Uwe wegen, Door Uw woord en Geest bekend;
Leer mij, hoe die zijn gelegen, En waarheen G’ Uw treden wendt,
Leid mij in Uw waarheid, leer IJv’rig mij Uw wet betrachten;
Want Gij zijt mijn heil, o HEER, ‘k Blijf U al den dag verwachten.”
Psalm 25 vers 2 berijmd
Deze zondag gaat de preek over Paulus in Athene, op de Areopagus. Hoe afhankelijk zijn wij mensen van de HEERE, of we dat nu geloven of niet. Onze hartslag, de ademhaling het word alles alleen van Hem gegeven. Hij is niet ver van een ieder van ons. Hij is zó dicht bij! ‘Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en bestaan wij; zoals ook enkelen van uw dichters gezegd hebben: Want wij zijn ook van Zijn geslacht.’ (Handelingen 17.28).
Het leven is geschenk van Hem! Geen musje valt op de aarde buiten de wil van de Vader om. De haren van mijn hoofd zijn allen geteld. We zullen zeer binnenkort weten of deze hond met chocolade bruine krullencoupe lid van ons kleine gezin zal mogen worden. Het is al een absoluut wonder dat we haar binnenkort mogen ontmoeten! We waren één van de 16 belangstellenden. Voor zover wij nu weten zijn er nu ook nog steeds twee andere gezinnen die met ons ‘bovenaan de lijst’ staan. Dan is er mogelijk ook nog een oplossing voor haar huidige baas om haar toch zelf te houden. Zoveel onzeker als we naar ‘de menselijke kant’ kijken..
Ik bid om nieuwe geloofskracht bij de HEERE vandaan. Om D.V. morgen in alle rust en vertrouwen kennis te gaan maken met George. Mijn kwetsbare hart fluistert bang ‘wat als ik weer met scherven achter blijf?’ Geef mij nieuwe kracht en moed HEERE en vermeerder mijn geloof!
“Welzalig de man (of vrouw) die op de HEERE zijn vertrouwen stelt..”
Psalm 40.5a
Update dinsdag 14 november: ‘Laat mij dus kiezen Heer, voor de weg achter U aan. Zodat de wereld ziet wat echte liefde is! Liefde die niet zichzelf zoekt maar die gevend is..’ (Christian Verwoerd). – De boodschap die ik heel duidelijk van Boven kreeg: ‘wandel in de liefde’. Ik begrijp dat nu, na hond en baasjes ontmoet te hebben nog beter. Het is een schrijnende situatie. Ik gun hen oprecht deze lieve hond. Tegelijkertijd heb ook ik mijn hart al verloren.. Wat als ‘in Gods liefde te wandelen’ offers vraagt? Sterker nog, Gods liefde IS een opofferende liefde!
Word vervolgt..
Lees tip: Psalmen H40
Tot blogs!
BLOG 52 – zondag 12 november 2023
