-
“Één verlangen overstijgt meer dan duizend dromen!”
Vandaag realiseerde ik mij iets. In deze serie ‘on-vervuld verlangen’ cirkelt het wel erg om de menselijke verlangens. Er zijn de kwade verlangens maar door Gods genade ook goede, geheiligde dromen. Maar wel alles heel menselijk. Misschien denk je: dat is best logisch toch, dat is ons uitgangspunt. Dat is ook zo, in eerste instantie wel.. Ons perspectief. Of je karakter nu gepassioneerd of meer gematigd is. Wij mensen worden allen gedreven door verlangens. Dat hoeven helemaal geen verkeerde verlangens te zijn, zo kun je verlangen je familie financieel te kunnen voorzien. Je kunt gedreven zijn om van je huis een thuis te maken voor je geliefden. Deze eenvoudige dagelijkse…
-
“Een nieuw seizoen, van buiten naar binnen.”
De herfst heeft duidelijk haar intrede gedaan en hoewel ik wel moet wennen aan minder uren daglicht, geniet ik nu toch. Ik maak het graag gezellig in huis want het seizoen brengt ons nu weer naar binnen. De wintertijd is voor mij altijd een struggle geweest, ik krijg vaak de ‘winter blues.’ Er zijn allerlei dingen die ik doe om dit wat te verzachten. Zo omring ik mijzelf met meer kamerplanten. Zodat ik van het groen kan genieten op grijze winterdagen. ‘Het seizoen van buiten, naar binnen.’ Ik vraag me af: Wat als ik mij eens letterlijk minder zou richten op de wereld om mij heen.. Als ik deze winter…
-
“Onder Uw vleugels word ik stil..”
Gewond in de storm.. Wat als de gitzwarte wolken jouw horizon bedekken. Wat als de hemel van koper lijkt? Wat als de storm oorverdovend raast? Een bekende leus is: ‘Choose faith over fear.’ Kies geloof boven de angst. Ach, ik weet het ook wel maar in de praktijk van het leven blijk ik toch vaak een angsthaas te zijn. Ik lees in de Bijbel over het verhaal van de discipelen in de storm. ‘En zie, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, zodat het schip door de golven bedekt werd; maar Hij sliep.’ (Mattheus 8.24). Tsjonge, Jezus sliep dus in de storm! Hij was geheel God en ook geheel…
-
“Helende regen en ‘het beestje’ heeft een naam.”
Grijze wolken pakken samen, in de verte rommelt iets. Toch wil ik zo graag naar buiten dat ik het risico op een ‘nat pak’ maar voor lief neem. Ik veter mijn wandelschoenen dicht en gris nog snel mijn draadloze oortjes mee. De schrik van harde geluiden wil ik liever voorkomen. Terwijl ik de voordeur achter mij dichttrek klinkt de regel van het eerste lied; ‘Heer Uw licht en Uw liefde schijnen, waar U bent zal de nacht verdwijnen’. Ik loop de straat uit, als ik heel eerlijk ben is het de laatste tijd best vaak nacht in mijn leven.. Begrijp me niet verkeerd, de HEERE is bijzonder goed voor mij.…
-
“SSst.. mag ik wel iets zeggen? Op heilige grond.”
Stille tijd. Ik heb best even getwijfeld of ik over dit onderwerp iets mag en kan zeggen. Het is namelijk uiterst persoonlijk en intiem hoe God gekend wil worden door Zijn kinderen. Heilige grond! En wie ben ik om hier iets over te zeggen? Wie ben ik? Dan is er ook nog het gevaar van hoogmoed. ‘En wanneer u bidt, zult u niet zijn als de huichelaars; want die zijn er zeer op gesteld om in de synagogen en op de hoeken van de straten te staan bidden om door de mensen gezien te worden. Voorwaar, Ik zeg u dat zij hun loon al hebben.’ (Mattheüs 6.5). “Maar u, wanneer…
-
“Hoe te volharden met een gebroken zielenvat?”
Tsja, misschien heb ik het mijzelf wat al te ingewikkeld gemaakt met deze titel. Want hoe kunnen we volharden in gebrokenheid? Ik heb helemaal geen antwoorden. Persoonlijk schrik ik terug voor het woord ‘volharden’ mijn ervaring is dat het leven met zoveel pijn gepaard kan gaan.. Er is niets in mij dat de kracht heeft om ‘vol te houden’ in het geloof. Eerlijk gezegd ben ik soms bang de eindstreep nooit te zullen halen! Als we enkel naar onszelf kijken wordt het nooit wat. Dan zien we alleen zonde en gebrokenheid. Zoals klei. Tijdens onze zomervakantie ben ik met een fijn klei project bezig geweest. Ik noem het; ‘mijn zielenvat.’…
-
“Wees zacht op rauwe dagen..”
In mijn dag aan dag blogverhalen heb ik jullie als lezers nog niet meegenomen gedurende een ‘off day.’ Ik vraag me af waarom eigenlijk niet. Sinds mijn burn-out zijn er zat dagen dat ik oplaadtijd en hersteltijd in ‘mijn eigen cocon’ nodig heb.. Misschien doe ik toch nog mee met ‘mooi weer spelen’ en ik geloof dat dat niet hoeft. Zeker op sociale media is alles verzadigd van leuk, mooi, vakanties, nieuwe spullen en dat is gewoon niet de waarheid. Het kan een scheef beeld geven voor jonge mensen die het moeilijk hebben. Recent zijn er opnieuw grote zorgen in mijn leven gekomen. Deze ochtend word ik wakker met een…
-
“Goed is de HEERE, voor wie Hem verwacht!”
Heb ik de laatste tijd wel gezegd dat de HEERE goed is? O, want Hij is zó goed! Ik weet niet hoe het jouw vergaat maar wat zijn wij mensen toch uitblinkers in zelfhandhaving. Het ‘zelf doen’ zit er diep in. Een jong kind begint er al heel vroeg mee dat te zeggen. Als er zorgen komen of beproevingen kunnen wij als volwassenen dit ook zo sterk uitleven. Misschien niet zo obstinaat als een peuter, maar toch. Tot we het gewoon niet meer weten. Aan het einde van ons ‘kennen en kunnen’. Herkenbaar? En daar ligt het goud. Ik geloof echt dat God de Vader ons met die reden beproefd.…
-
“Een nieuwe identiteit voor de vrouw zonder naam.”
Mijn oog wordt getrokken naar de boekenlegger in mijn Bijbel, ‘een bevende hand die de zoom van het kleed van Jezus aanraakt.’ Met Kerst vorig jaar heb ik deze kaart van een van mijn Insta volgers ontvangen. Een lichtstraal, een bemoediging precies op een moment dat het nodig was, de HEERE zorgt! Ik wil je vandaag meenemen naar de smalle straten van Jeruzalem, propvol mensen is het. Halzen worden uitgestrekt, kinderen wringen zich tussen benen door.. Om maar niets te missen van de Man die daar langs gaat, de Rabbi van Nazareth. Daar tussen de menigte schuifelt ook een dodelijk vermoeide vrouw. Ze draagt een ernstige ziekte met zich mee,…
-
“Aarden onder een open hemel, of toch niet?”
“Als een verloren vriendin opent ze haar armen. Uitbundig lachend kleurt ze mij weer tegemoet. Haar aroma, rijker dan in mijn herinnering. Kruidig. Zoet. Haar kalme aanraking, zo vertrouwd. In de wind die door haar bladeren waait fluistert zacht een stille groet; een warm en welkom thuis.” Beauty in the Broken – Rehoboth Garden Buiten spelen. Ik mag mijzelf hier weer verliezen, weggedoken tussen de metershoge bloemen. Tuinieren is eigenlijk gewoon ‘buiten spelen voor alle leeftijden.’ In deze hoek van de border strijden de bloemen om licht en levensruimte. Er is een heuse competitie gaande tussen kruid en onkruid. Ik zie dat de bessenstruik al half bedolven is onder de…
