“De Waarheid zal je vrij maken!”
Vogel na vogel vloeit langzaam uit mijn kwast. De één met mooie gebogen vleugels de andere groter, hoekiger. De kleinere vliegende silhouetten vereenzelvigen zich met de achtergrond. Een hemel vol vogels. De pluizige wolken heb ik al eerder op het canvas aangebracht. Met gebruik van kleine stukjes spons, een gloed van zacht roze erin. Er gloort een nieuwe morgen.. Het is een bemoedigende fluistering van Boven. Ik hoor Abel, Henoch, Noach, Abraham, Sara en zovelen meer. Een wolk van getuigen!
Hoe heerlijk om zo vogel na vogel te schilderen op dit doek. Ik weet van geen ophouden. Het is een warmte die vanuit mijn borst door mijn arm overvloeit in de verf. Als een diepe ademteug die tintelt tot in mijn vingertoppen. Zo blij als een vogel in de lucht. O, te genieten vrij te zijn! ‘De Waarheid zal je vrijmaken.’
“Jezus dan zei tegen de Joden die in Hem geloofden: Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen, en u zult de waarheid kennen,
en de waarheid zal u vrijmaken.”
Johannes 8.31-32
Dit thema, dit schilderij doet mij terugdenken aan een grijze schets en het daarbij geschreven blogverhaal. Wat een verschil aan beleving ligt er in het doek dat nu onder mijn handen geboren word. Wat een wonder van heling zich hier voor mijn ogen voltrekt. Ik kan eigenlijk niet bevatten wat er gaande is.. Eén ding weet ik, dat het alles pure genade is! God heeft mij van eeuwigheid lief gehad maar ik zing het liefdeslied pas een kleine twee jaar terug tot Hem. Daarvoor waren zoveel verloren jaren met veel afgoden, ik liep overal achterna behalve Hem!
“Ik zal haar de dagen van de Baäls vergelden, waarop zij reukoffers aan hen bracht. Zij tooide zich met haar ring en haar halssieraad en ging achter haar minnaars aan,
maar Mij vergeet zij, spreekt de HEERE.
Hosea 2.12-13
Daarom, zie, Ik zelf ga haar lokken, haar de woestijn in leiden,
en naar haar hart spreken.”
De woestijn. Het afgelopen jaar heb ik de woestijn leren kennen. Het barre onbarmhartige landschap. Het deed deze pelgrim de moed verliezen.. God trekt door de onmogelijkheid heen. De vuilheid van Zijn bruidskerk schrikt Hem niet af. De HEERE legt de liefde in het hart en zó haalt Hij ze binnen.. ‘Je mag tot Jezus komen zoals je bent, maar Hij houdt teveel van de Zijnen om hen te laten zoals ze zijn.’ Daarom, woestijn periodes. Om ons meer en meer te leren HOE volkomen Deze Zaligmaker is! Juist dwars door de vuile barsten van het leven heen. Wil Hij ons reinigen en vormen naar Zijn beeld.
Lessen in de school van de genade. “Twee dingen moeten we vooral van onze beproevingen leren. Ten eerste een nederige, berouwvolle overtuiging van onze eigen zondigheid en onwaardigheid. Ten tweede een kinderlijk, praktisch, bezielend besef van Gods onuitsprekelijke goedheid en liefde en van onze eigen plicht om geheel en al, voor altijd en eeuwig, de Zijne te zijn.” – Citaat: Susan Huntington, uit ‘De VREUGDE van mijn HART.’
“Hij spreekt naar haar hart.”
Mijn man en ik zaten tijdens het eten naar het gestaag vorderende schilderij te kijken. ‘Deze is anders’ zei ik; ‘anders op een goede manier, het is vrede, het is goed.’ Maarten beaamde dit. Na een periode van stilte zei hij; ‘er is geen zwart.’ Zijn woorden troffen mij met de zekerheid, hier gebeurd iets hogers. Dit is iets nieuws, een glimp van de hemel. Geen zwart! ‘God zal alle tranen van hun ogen afwissen.’ (Openbaring 21.4a).
Iets wezenlijks ontbreekt. Tijdens het schrijven van dit blog verhaal realiseer ik mij ineens dat er nog iets wezenlijks -niet is- in dit schilderij. Het zwart ontbreekt, het was een voortdurend thema in mijn tekeningen en schilderijen zolang ik mij herinneren kan. Maar de zon was er vaak ook. Die ontbreekt nu. Geen zwart, maar ook geen zon! De zon is hoopvol en mooi maar ook onbereikbaar ver..
Het nieuwe Jeruzalem – “Kom, ik zal u de bruid,
de vrouw van het Lam laten zien.”
“De stad heeft de zon en de maan niet nodig om haar te beschijnen, want de heerlijkheid van God verlicht haar, en het Lam is haar lamp.”
Openbaring 21.9b & vers 23
“Ik zal hen onbezorgd doen neerliggen.”
Hosea 2.17b
Heilig onbezorgd. In dit beeld heb ik mijn hoofd op het geel, op de Zoon mogen neerleggen.. Volmaakte vrede! Dit is werkelijk een nieuw soort schilderij voor mij. Een zijn aan Zijn voeten, een stukje hemel op aarde. Het doet mij verlangen om het smoezelige kleed af te mogen leggen, mijn lichaam. Dán zal mijn ziel werkelijk vrij kunnen vliegen als een vogel, in de eeuwige heerlijkheid met Hem!
“Ik zal u voor eeuwig tot Mijn bruid nemen: ja, Ik zal u tot Mijn bruid nemen in gerechtigheid en in recht, in goedertierenheid en in barmhartigheid. In trouw zal Ik u voor Mij als bruid nemen;
Hosea 2.18-19
en u zult de HEERE kennen.”
In dit gedeelte van Hosea schittert Gods liefde. Hier spreekt de Schrift van een verbond met de vogels in de lucht en dat alle strijd van de aarde zal verdwijnen. De belofte van de nieuwe hemel en aarde klinkt zacht maar helder tot diep in mijn hart. Alle zonden, alle zorgen en alle tranen, voorbij! Maar ook op de weg naar het Vaderland zal Hij op Zijn tijd, oases geven in de woestijn. Die adempauzes geven de pelgrim nieuwe moed en kracht voor de reis langs de kronkelende levensweg. Wat een heerlijke genade!
“Genade, zo oneindig groot dat ik, die ’t niet verdien
het leven vond, want ik was dood en blind, maar nu kan ‘k zien
Want Jezus droeg mijn zondelast en tranen aan het kruis.
Hij houdt mij door genade vast en brengt mij veilig thuis.
Als ik daar in Zijn heerlijkheid mag stralen als de zon
dan prijs ik Hem in eeuwigheid dat ik genade vond!”
Opwekking 328
Lees tip: Openbaring H21 vers 22 t/m H22 vers 5
Tot blogs!
BLOG 49 – dinsdag 24 oktober 2023
