VERBORGEN GOUD IN BURN-OUT

“Een heldere Lichtstraal in ‘mijn’ Gethsémané.”

Waarom het hier wat stiller is.. De oplettende lezer heeft wellicht opgemerkt dat de frequentie van de blogverhalen beduidend lager is de laatste weken. Het gehele jaar 2023 heb ik elke week, en soms vaker een schrijven mogen delen. Het is een combinatie van factoren waardoor mijn gepassioneerde schrijven wat is afgezwakt.

Geen vloerkleed. Eerlijk gezegd overheerst de laatste tijd het verdriet om wat ik verloren ben de afgelopen jaren. Ik had laatst een zus in het geloof op bezoek en we mochten spreken over de dingen van de HEERE. Wat een geschenk! Ik vertelde haar dat dit blog niet ‘mijn vloerkleed’ is. ‘Gooi alles maar op het kleed!’ Dat zegt mijn therapeut wel eens. Ja, daar is de juiste plek dat te doen, dit blog dient echter duidelijk een ander doel. Ik bid regelmatig over de content op dit blog;

“HEERE, laat dat wat van mij is toch geen belemmering zijn voor wat van U is.”

Beauty in the Broken


Breekbaar. We spraken ook over de kwetsbaarheid in het schrijven en delen op Beauty in the Broken. Er is werkelijk een wandelen in de onstuitbare kracht van de Geest nodig om dit te kunnen doen, om dit te mogen blijven doen. ‘Als mij de moed ontbreekt om door te gaan, troost mij dan liefdevol en moedig mij weer aan.

“Als in een wijnpers heeft de Heere de maagd, de dochter van Juda, getreden. Vanwege deze dingen ween ik, mijn oog, mijn oog laat water neerstromen, omdat de Trooster Die mijn ziel verkwikt ver van mij is.”

Klaagliederen 1.15b-16a

De keerzijde van herstel. Momenteel ben ik in een fase van herstel beland, je zou verwachten dat je je dan beter voelt toch? Helaas, zo eenvoudig is het niet.. Opklimmen uit een depressie en af en toe meer om je heen kunnen kijken kan pijnlijk confronterend zijn. Laat ik het samenvatten met de zin; ‘dat je begint te zien wat je door je ziek zijn hebt gemist..’ en dat is veel, heel veel. Het stilstaan bij wat ik heb gemist brengt gelijk de waterlanders tevoorschijn.


“HEERE, als ik dan wordt uitgegoten, laat mijn zijn, mijn alles, mijn pijn
dan toch allereerst, allermeest; voor U ten plengoffer zijn.”

Beauty in the Broken

De zegen van tranen. Wat ben ik dankbaar dat ik weer huilen kan! Wat kan de pijn bij tijden overweldigend zijn. Dat is nu zoals het is. Dat is heling. Dat mijn ziel de pijn weer stukje bij beetje kan toelaten en doorvoelen. Rouwen, zonder er door Gods genade compleet door te worden verteerd. Ja, zo ziet herstel er uit na een depressie. Maar weet je? Voor mij is de angst voor de pijn ondergeschikt geworden aan de angst voor het verdoofde voortbestaan. Dat noem ik een vermomde zegen, een geschenk uit onverwachte hoek!

Scherven. Het kan in een donkere tijd zo onwerkelijk lijken dat God onze scherven wil hebben. Het enige wat we kunnen meebrengen is schuld en een heleboel pijn en ellende.. Het stemmetje ‘geen heil bij God’ is de leugen van de vijand. Geloof het niet! God wil niets liever dan ons hele zijn, inclusief AL onze scherven. Hoe onbegrijpelijk ook, het is waarlijk Christus liefste werk vuile zondaren te zaligen!


“Verheug u zeer, dochter van Sion! Juich, dochter van Jeruzalem!

Zie, uw Koning zal tot u komen, rechtvaardig, en Hij is een Heiland..”

Zacharia 9.9a

De HEERE is goed! Hij is er bij in de beproevingen en zorgen! Lieve lezer, het is werkelijk waar dat Gods liefde ten allen tijde dieper is dan de zwartste nacht. Het is ook een zeker gegeven, dat Zijn Woord antwoord bied op alle mogelijke en onmogelijke omstandigheden in dit leven. Het is zelfs zo dat nieuwe delen van de Schrift heerlijker, mooier gaan schitteren van Zijn genade. Ja, juist in het donker!

Lijdenstijd. In jouw Gethsémané wil de Geest een lichtstraal doen vallen op de zweetdruppels en het bloed van Die lieve Heere Jezus. O, dan stilt elke schreeuw, droogt elke traan. Dan is daar ineens perspectief van Boven. Dan mag de dank gaan zingen in het donkerst van de nacht! Juist in de diepste smart mogen Gods kinderen de Middelaar ontmoeten. Hij is ons voorgegaan, Hij heeft de schuld gedragen. Voor allen die in Christus zijn, vergeet toch nooit;

“Het is volbracht!”

“Zijn machtig’ arm beschermt de vromen, en redt hun zielen van den dood; Hij zal hen nimmer om doen komen in duren tijd en hongersnood. In de grootste smarten blijven onze harten
In den HEER gerust; ‘k zal Hem nooit vergeten,
Hem mijn Helper heten, al mijn hoop en lust.”

Psalm 33.10 – berijmd

Ik wens je een gezegende tijd in het overdenken van Christus lijden en sterven en in het toeleven naar Pasen. Tot blogs!

Lees tip: Psalm 33

BLOG 59 – Woensdag 14 februari 2024

Ik schreef eerder ook al over ‘de hof’ lees hier meer over dit onderwerp.