“Bloeien waar je geplant bent..”
Ken je het? De zachte duwtjes van de Geest? Ik staar al peinzend uit het keukenraam. Zicht op een ietwat rommelige achtertuin. In de zomerperiode heb ik mijn energie en tijd te verdelen tussen onze volks en achtertuin. De afgelopen winter zijn er meer planten in pot bijgekomen. De kleine wilg is lang zo klein niet meer en staat trots te pronken in haar pot. Ik glimlach, nu zou ik haar in de volle grond kunnen planten. Dan mag ze vrij wortelen want voorlopig gaan we nergens heen.
“Maar wanneer Die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid, want Hij zal niet vanuit Zichzelf spreken, maar wat Hij gehoord zal hebben, zal Hij spreken, en de toekomstige dingen zal Hij u verkondingen.”
Johannes 16.13
Een tijdje geleden werd er in onze kerk gepreekt uit de Heidelberger Catechismus, zondag 21. Dat gaat onder andere over de heilige algemene christelijke kerk en over de gemeenschap der heiligen. Het verlangen om -naast dit blog en Instagram- meer te mogen betekenen in onze eigen kerkelijke gemeente werd aangewakkerd. Het verlangen om ook hier van de goedheid van de HEERE te getuigen, groeide. Ik wist alleen niet hoe en ervaarde mijn gebroken gezondheid als een belemmering.
“Denk niet aan de dingen van vroeger, let niet op de dingen van het verleden. Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u dat niet weten? Ja, Ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis.”
Jesaja 43.18-19
Bloeien waar we geplant zijn! In dit korte zinnetje ligt een dubbel wonder. Het is allereerst in eigen kracht absoluut geheel onmogelijk te bloeien.. omdat ik persoonlijk echt geen idee heb hoe! Psychologisch gezien zou je kunnen zeggen dat ik opnieuw het leven moet uitvinden en bij nul heb te beginnen. ‘En wij weten niet, wat wij moeten doen, maar op U zijn onze ogen gericht.’ (2 Kronieken 20.12b).
Daar waar we geplant zijn. In het dorp waar we nu wonen, het mooie Bodegraven (ZH). Het is voor mij een enorme zegen daar geheel vrede mee te hebben!
Elders bloeien? Jarenlang hadden wij een droom van een huisje in het groen met een grote tuin, een hond en kippen, een paar geitjes, een grote werkplaats aan huis. Talloze droom schetsen zijn getekend. In de afgelopen (7?) jaren zijn er meerdere huizen bezocht. We waren verschillende keren in onderhandeling over een woning. Eén keer echt verliefd geworden, kink in de kabel, gif in de grond.
Ik had voorheen letterlijk periodes van diep heimwee naar wonen in het groen. Lange tijd mentaal ziek zijn… het maakte mij op den duur wanhopig. Kort samengevat was ik op zoek naar vervulling buiten Christus. Maar nadat de HEERE mij de ogen had geopend, ‘U bent de God van mijn heil.’ (Psalm 25.5m) vond al mijn hartsverlangen rust in Hem!
Perse verkeerd? Tegelijkertijd is de droom van een huisje in het groen, zéker nu de drijfveer van ons leven veranderd is, niet perse verkeerd te noemen. De HEERE Zelf is ons doel geworden. Daarmee is het leven de laatste jaren véél meer ontspannen geworden. HEERE, wat wilt U? Waar mogen wij, kunnen wij U het beste dienen? Tot voor kort waren we af en toe nog aan het snuffelen op Funda. Je weet het nooit, als de HEERE het wil. Zoeken te bloeien waar dan ook, en toch…
Liever verstoppen? Het blijft verleidelijk om dat wat ik te geven heb te verbergen. Mijzelf opnieuw te begraven in isolement. Jarenlang was ik totaal opgebrand en had ik zeer weinig te bieden dus dat voelt veilig vertrouwd. Het was een diep donkere tijd en het voelt eng weer “in het licht van de maatschappij te treden.” Zo ben ik vorige week zondag opnieuw naar de kerk geweest. Wat was dat goed en tot zegen! Wat was het dal van herstel daarna akelig bekend en diep. De duistere bezoeker depressie kwam weer langs en mijn lijf had echt de tijd nodig om weer aan te haken bij -de wil te leven- kant. Ik ben op de weg van heling, nog niet genezen.
“Leid mijn ziel uit de gevangenis om Uw Naam te loven;
de rechtvaardigen zullen mij omringen, want U bent goed voor mij.”
Psalm 142.8
Ik verwijt mijzelf overigens niets in de zelfisolatie van de afgelopen jaren. Het was nodig en het kon niet anders. Er zijn mensen die mij gemist hebben de afgelopen tijd, en ik kan nu soms verdrietig zijn om wat ik gemist heb. Maar juist in het “alleen zijn” heeft de HEERE betoont Wie Hij wil zijn voor mij. Het maakt me keer op keer stil als ik Zijn aanwezigheid in de afgelopen jaren overdenk. Hij is werkelijk ALLES én MEER dan mensen ooit voor je kunnen zijn!
De verdeling van het beloofde land. Die eerder genoemde kerkdienst waar we weer samen bij aanwezig waren? Dat was een leespreek uit Jozua H14, over de verdeling van Kanaän. Kaleb krijgt hier de vervulling van de belofte van God, zijn erfdeel in het beloofde land. Kaleb neemt het woord: ‘Toen zwoer Mozes op die dag: Het land dat uw voet betreden heeft, zal voor eeuwig voor u en uw kinderen tot erfelijk bezit zijn, omdat u erin volhard hebt de HEERE, mijn God, na te volgen.’ (vers 9). Kaleb krijgt een eigen plaats in Kanaän. Hij hing aan de belofte die de HEERE hem zovele jaren geleden gedaan had. In de preek kwam ook heel duidelijk het volgende naar voren: dat de plek waar we wonen en werken, dat we die krijgen om de HEERE, daar en op die wijze te dienen! Het was alsof een milde regenen neerdaalde in mijn ziel.. de vrede die God geeft in Zijn woorden! De deur naar een huisje in het groen klikte zachtjes dicht.
“Mijn ziel, keer terug tot uw rust, want de HEERE is goed voor u geweest. Mijn geloften zal ik aan de HEERE nakomen, nu, in de tegenwoordigheid van al Zijn volk..”
Psalm 116.7 en 18
Hoop en licht! De deur van ons huidige leven, hier in ons dagelijks werk binnen en buitenshuis én binnen onze kerk. Die deur kierde verder open! Wat een hoopvol licht komt daardoor mijn leven binnenstromen! God wijst de weg.. Mogelijk is deze aanmoediging te bloeien voor Hem, juist waar je nu bent, ook voor jou. Dat kan alleen als we geworteld in Christus mogen leven.
Lieve lezer, ik bid dat we allen mogen bloeien en vrucht dragen voor de HEERE! Dat we mogen bloeien voor degenen binnen de vier muren van ons huis. Bloeien binnen het geestelijke gezin en ook bloeien voor onze naaste in de wereld. Laten we zeggen wie onze Zon en Bron is! Laten we hoe dan ook, Zijn liefde doorgeven!
Lees tip: Johannes H15 vers 9 t/m 17
Tot blogs!
BLOG 72 – Zondag 28 juli 2024
