“Hoe verdriet mag ademen in een schatkamer aan zegeningen.”
MOEDERDAG 2024
“De HEERE zal u opendoen Zijn goede schat.”
Deze ochtend ligt mijn Bijbel open bij Deuteronomium. Ik lees het eerste gedeelte van Hoofdstuk 28. Het heerlijke refrein ‘gezegend zult u zijn’ keert steeds terug. Tot mijn ogen stokken bij het vierde vers; ‘Gezegend zal zijn de vrucht van uw schoot..’ Het doet onverwacht pijn. Wij hebben geen kinderen gekregen en eerlijk gezegd verlang ik ook niet zozeer meer naar kinderen in ons leven. Ik denk dat ik realistisch ben als ik zeg dat ik mijzelf dat gewoon niet zie doen.
Regenboog. Het is een verdriet dat blijft, te midden van een schatkamer aan hemelse zegeningen. Dan zijn daar zomaar ineens de tranen. Het is lang geleden dat ik hier om gehuild heb. Met de jaren is het verdriet veranderd maar toch is het zo dat een gedeelte nooit echt slijt. Op een dag zal de menopauze komen voor mij, op een dag zullen -als de HEERE het wil en wij leven- mijn zussen oma mogen worden. Het is verdriet dat meegroeit over tijd. En toch, de Vader verrast mij zomaar op de trap naar beneden. Hier strijkt het Licht van de ‘Ik Ben’ over mijn hand. Een prisma omdat de zon op de badkamerspiegel schijnt. Maar voor mij is het een; ‘Ik zal er zijn’. Voldoende voor vandaag!
Dankbaar. Het lijkt misschien alsof verdriet en dankbaarheid niet goed samen gaan. Alsof je je verdriet in zo’n oude weegschaal moet leggen en dan alle zegeningen aan de andere kant. Dat zodra de weegschaal doorslaat richting de zegen je het verdriet geen aandacht mag geven. Niets in minder waar! Trouwens zo’n weegschaal is uiterst bedrieglijk, mijn emoties wisselen nogal en dat beïnvloed enorm hoeveel zegeningen ik überhaupt kan waarnemen.
Ben jij mogelijk single? Of wachten jullie op de kinderzegen? Of het nu vers of beurs geworden is.. Weet dat je verdriet mag zijn. Ik hoop dat je er ruimte aan kan geven voor jezelf. Dat je er uiting aan mag geven. Allermeest voor het aangezicht van de HEERE.
“Heere, al mijn verlangen ligt voor U open, mijn zuchten is voor U niet verborgen.”
Psalm 38.10
Als we nu eens ‘de hele mikmak’ bij de HEERE mogen brengen. De zegeningen én ook alle zorgen, het gemis en verdriet. Hij zal wel wegen. Hij zal wel bepalen wat goed voor ons is. Want Zijn maat is zo geheel anders dan de onze.. Nee, dit is niet een mooi theologisch correct praatje van mijn kant. Ik bid dat de HEERE dit meer en meer tot gelovige praktijk mag maken in mijn leven. Want God wil Zelf geven dat er rust mag komen in Zijn handelen.
Vragen. In de Bijbel word het krijgen van kinderen steeds als zegen benoemd, en dat is het natuurlijk ook. Er staan ook verschillende verhalen van vrouwen die na een periode van onvruchtbaarheid toch een kind kregen. Lees hier bijvoorbeeld over Hanna.. Een Bijbeltekst die mij wel eens ‘stak’ in het verleden was de volgende; ‘U verlangt naar iets en krijgt het niet. U benijdt anderen en beijvert u om dingen te bemachtigen en kunt ze niet krijgen. U maakt ruzie en voert strijd, maar u krijgt niet, omdat u niet bidt.’ Jakobus 4.2 en ook heftig, het volgende vers; ‘U bidt wel, maar u ontvangt niet, omdat u verkeerd bidt, met het doel het in uw hartstochten door te brengen.’
Het verlangen naar kinderen is legitiem. Het is een natuurlijk ingegeven iets. De vraag is wel waarom we verlangen.. Is het alleen iets wat wij willen of heeft Gods eer ook een plaats in ons uitzien naar de kinderzegen? God verhoedde dat het verdriet en gemis zou uitgroeien tot afgunst.. Doen we al het mogelijke en onmogelijk om ons verlangen bevestigd te zien. Of, zijn we met onze vragen voor het aangezicht van de HEERE, overwegend wat geoorloofd is? Ja, nu kan ik dat gedeelte uit Jakobus 4 beter duiden dan toen. Verdriet kan zomaar blind maken, het is genade als we daar uitgehaald worden!
Loslaten in goede Handen. Mijn leven is veilig in Zijn handen! De hoop op het krijgen van kinderen heb ik aan de HEERE mogen geven. Ik ken Hem namelijk als een goede God die oneindig meer wijsheid bezit dan ik ooit zou kunnen bedenken. Deze Vader zou mij nooit zomaar plagen. Al mijn hoop is veilig bij Hem. Dit geeft mij een rust die elk begrip te boven gaat! En als dit verdriet weer aangeraakt word? Hij is er bij! We mogen elke dag opnieuw al onze vragen en gemis aan Hem vertellen.
‘Is het moederschap de hoogste Goddelijke roeping voor een vrouw!?’
Trendy.. Het lijkt een relatief nieuwe trend op sociale media. Voortdurend word de loftrompet bespeeld op het moederschap. Dat is wat mij betreft prima en goed, er word alleen ook bij vermeld dat het moederschap de hoogste Goddelijke roeping is voor een vrouw. Ik begrijp de gedachtegang en onderken zéker de waarde van de moeder in het gezin! Het is alleen niet waar dat het de hoogste Goddelijke roeping zou zijn. Wij worden allen geroepen in een herstelde relatie met God te leven. Dat kan alleen in en door het offer van Christus. Wij mogen door genade leren, in liefde tot God en onze naaste te leven. Hem zoeken te dienen met ons hele zijn én met dat wat we gekregen hebben. De HEERE Zelf behoort ons levensdoel te zijn!
Om identiteit verlegen? Deze moederdag voelde ik mij geroepen dit schrijven te delen. Ik ben dankbaar dat ik mijn waarde niet hoef te zoeken in ‘mijn werk,’ het schrijven van blogverhalen, in het zorgen voor mijn man, het huis, de tuin of onze dieren. Dat is maar goed ook! Want hoe vaak faal ik niet? Zoek je identiteit niet hier, beneden. Alleen de zegen van de HEERE maakt rijk!
“De HEERE zal voor u Zijn rijke schatkamer, de hemel, openen, door uw land regen te geven op zijn tijd en door al het werk van uw handen te zegenen.”
Deuteronomium 28.12a&13b
“Als u gehoorzaam bent aan de geboden van de HEERE uw God, waarvan ik u heden gebied dat u ze in acht neemt en houdt.”
Liefdedienst! Mag je Hem toebehoren? Volg je Koning Jezus? Dan mag je in Hem AL het nodige bezitten voor de tijd én eeuwigheid! De andere kant is ook waar. Zonder Hem heb je niets en ben je nergens! Smeek Hem dan heden om de eeuwige Zegen, die is gratis te verkrijgen! ‘De zegen van de HEERE, die maakt rijk, Hij voegt er geen zwoegen aan toe.’
(Spreuken 10.22).
Lees tip: Deuteronomium H28 vers 1 t/m 13
Tot blogs!
BLOG 67 – vrijdag 3 mei 2024
