“Achter de wolken schijnt de Zoon!”
NA PASEN
De druppels ochtenddauw liggen rijk uitgestrooid over ieder grassprietje. Het is genieten met volle teugen van deze vroege wandeling met de hond. Ik adem diep in, wat is de lucht heerlijk fris! Het gras is pas gemaaid maar de wilde bloemen geven zich zomaar niet gewonnen. De madeliefjes en paardenbloemen piepen alweer door het groene grastapijt.
Straks weer een kerkdienst, het is tweede Paasdag vandaag. Gisteren was behoorlijk grijs en regenachtig maar vandaag belooft het mooier weer te worden! We hebben het plan ons vanmiddag op onze volkstuin te gaan vermaken. De worteltjes kunnen gezaaid en de sugarsnaps uitgeplant. Maar eerst dus in alle rust de preek volgen.
Lente dingen. Bij thuiskomst ga ik bij het geluid van een enthousiast etende hond aan de slag in de keuken. Vijf eieren van eigen kippen met prachtig donkere dooiers glijden in een mengkom. Wat een rijkdom! Eind deze week hopen we twee nieuwe krielkippen te verwelkomen. Onze drie dames zijn al wat ouder en beginnen wat minder te leggen. Oeh, nog even en de asperge oogst gaat weer beginnen. Dat zal ook heerlijk smaken bij een halfzacht gekookt eitje! Zo fantaseer ik over alle ‘lente dingen’ tijdens het bereiden van ons ontbijt deze ochtend.
Terwijl de ‘Dutch baby pancake’ gaar bakt in de oven buig ik me over de jonge plantjes in de vensterbank. Het is routine geworden om elke ochtend te controleren hoe de zaaitrays er bij staan. Even aan de aarde voelen, het blijkt nog vochtig genoeg. De paprika en peper plantjes groeien goed, de jonge tomaten zaailingen gaan wat langzamer. Maarja, ik kan ze geen ongelijk geven want we hebben weinig zonneschijn gehad de afgelopen week. Gisteren deelde ik het volgende berichtje op Instagram;
“Grijze wolken op deze Paaszondag! Of je nu vandaag of hele seizoenen ervaart als ‘grijs’. Een liefdevolle reminder van iemand die véél grijs gezien heeft.. Achter de wolken schijnt altijd en altijd de ZOON! Ik bid dat je Zijn warmte mag voelen vandaag!”
“Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid.”
Hebreeën 13.8
Ja, hoe je je ook voelt, de HEERE is er altijd! Het doet me denken aan een quote van C.S. Lewis die ik pas las. ‘Ik geloof in het christendom zoals ik geloof dat de zon is opgegaan: niet alleen omdat ik de zon zie, maar omdat ik daardoor al het andere zie.’
Amazing grace! ‘k Was blind maar nu zie ik. ‘U bent de God van mijn heil.’ (Psalm 25). Enkele lentes geleden zijn mijn geestelijke ogen geopend. Ik pak mijn gebedenboek er bij om terug te lezen wat ik toen heb opgeschreven. Er waren zoveel vragen, zoveel angstige twijfel in dat allereerste begin. En toch, als ik terug lees blijkt dat hoewel ik het nog niet durfde geloven mijn hart het op een verborgen manier wist. De Geest had Zijn inwoning al gemaakt.. Ik lees in mijn gebedenboek, ‘in die vragen blijft een zachtheid stil in mij..’ en verderop, ‘de Psalmen zijn nieuw, ik keer steeds naar ze terug.. ook de vogels in de lucht tijdens mijn wandeling zingen een nieuw lied..’
Spiksplinternieuw. Zomaar een heel klein glimpje in die eerste dagen achter Jezus aan. Tijdens mijn wandelingen voelde ik méér de eenheid met de schepping dan ooit tevoren! Ach ja, die eerste tijd.. Ik kon toen echt nog niet geloven en duiden dat het van de HEERE was. Dat kwam later pas. Ik zag in die eerste weken alles als nieuw. Sindsdien is de vroege lente mijn favoriete seizoen. Het wonder van nieuw leven én Pasen, wat heeft een mens nog meer nodig? Levend vanuit Zijn kracht..
“De HEERE is waarlijk opgestaan!”
Het overzicht kwijt.. Deze ochtend kan ik mijn gedachten niet goed bij de preek houden. Mijn piekerhoofd neemt vaak ‘de verkeerde afslag’. De zorgen over de toekomst kunnen mij onzeker maken. Ik heb regelmatig nog erg weinig energie. De alledaagse kleine dingen worden soms tot taken die ik niet overzien kan.. Door de bomen het bos niet meer zien, zoiets. Maar zodra aan het einde van de preek, het slotlied zich mengt met de klank van trompet en orgel zingt mijn hart mee!
“U zij de glorie, opgestane Heer!
U zij de victorie, nu en immermeer.
Uit een blinkend stromen,
daald’ een engel af,
heeft de steen genomen
van ’t verwonnen graf.
U zij de glorie, opgestane Heer!
U zij de victorie, nu en immermeer.
Ziet Hem verschijnen, Jezus onze Heer!
Hij brengt al de zijnen in zijn armen weer.
Weest dan volk des Heren,
blijd’ en welgezind,
en zegt telkenkere: Christus overwint!
U zij de glorie, opgestane Heer,
U zij de victorie, nu en immermeer.
Zou ik nog vrezen, nu Hij eeuwig leeft,
die mij heeft genezen, die mij vrede geeft?
In zijn godd’lijk wezen
is mijn glorie groot,
niets heb ik te vrezen in leven en dood.
U zij de glorie, opgestane Heer,
U zij de victorie, nu en immermeer.“
Lees tip : Psalm 30
Tot blogs!
BLOG 65 – Maandag 1 april 2024
