“Nachtelijk bezoek aan de boekenkast en diepe vragen.”
De boekenkast blijkt steeds weer een trouwe bondgenoot te zijn. Samen met de schemerlamp en een warme deken bied de kast keer op keer haar vriendschap. De boeken die er in te vinden zijn, wel te verstaan! Nu, na bijna een week geveld te zijn door ouderwetste griep, heb ik opnieuw heel wat nachtelijke bezoekjes aan de kast gebracht. Iedere keer een half uurtje lezen om daarna toch weer een poging te doen wat te slapen.
Ik wil hier zeker geen klaaglied aanheffen, het is genoeg dat de HEERE het weet. Wel wil ik delen dat ik mij vaak ontheemd, ‘een vreemdeling’ voel hier beneden. Zo lijk ik vaak een andere taal, op een andere golflengte te spreken dan word verstaan. Ik geloof niet dat dat ooit anders geweest is.. Het is wel versterkt sinds de HEERE mij heeft opgeraapt. Sinds ik ben gaan uitspreken wat er toe doet. Het is nooit de bedoeling het licht voor onszelf te houden! ‘..opdat u de deugden zou verkondigen van Hem Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht.’ (1 Petrus 2.9b).
Thuiskomst. De afgelopen jaren is me duidelijk geworden dat ik mij werkelijk pas geheel thuis zal voelen.. als ik ben waar mijn Thuis is. Ik vond onverwachte troost uit een roman die over de vervolgde kerk gaat. De titel? ‘Thuiskomst’ door Randy Alcorn. Bladzijde 105 bracht me tot tranen. De Chinees Quan, professor in geschiedenis kan (omdat hij christen is) alleen een baantje als assistent slotenmaker krijgen, zo was zijn vader dominee in de illegale huiskerken en daarom ook, straatveger. Ik citeer:
“Luther King zei: ‘Als een man geroepen is om straatveger te zijn, dan moet hij de straat vegen zoals Michelangelo schilderde, zoals Beethoven muziek componeerde, of zoals Shakespeare poëzie schreef. Hij moet de straat zo goed vegen dat alle hemelse en aardse heerscharen zullen zeggen: Hier woonde een geweldige straatveger, die zijn werk goed deed.’ Ben en Quan keken elkaar aan. ‘Het was mijn droom om hoogleraar te worden en boeken te schrijven. Yesu, Maker van de mens en God van de voorzienigheid, had andere plannen. Li Quan is assistent-slotenmaker.”
Als ik de bladzijde omsla, springt het volgende zinnetje mij tegemoet; ‘het is moeilijk om je dromen op te geven’. Ik geloof niet dat ik tussen de hoestbuien door nog veel geslapen heb die nacht. Genoeg om over door te denken en te bidden.. ‘HEERE, wat is Uw droom met mij?’
Herkenning! Ik denk dat dit boek ‘de Thuiskomst’ mij vooral aansprak omdat ik eindelijk herkenning vond. In de afbraak en gebrokenheid van het menselijk leven en daardoorheen steeds meer mogen leren Wie Christus is. Hoe meer je van Hem ziet, hoe groter het contrast tussen licht en duister je word. Hoe vreemder de wereld je word en hoe meer je begeert bij Hem te zijn! Het ‘hoelang nog HEERE?’ ligt mij met tussenpozen op de lippen.
“Hoelang nog?”

Deze vraag kwam ik ook tegen in ‘Thuiskomst’ het stelde mij ergens gerust dat er hele volksstammen christenen zijn die deze vraag stellen. Zelfs de martelaren die al Thuis zijn stellen nog deze vraag! “En zij riepen met luide stem: Tot hoelang, heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt U ons bloed niet aan hen die op de aarde wonen?” (Openbaring 6.10). Mogelijk moet ik beter leren luisteren, ik verneem uiterst zelden de vraag ‘hoe lang nog?’ van medechristenen. Er is hier vrijheid van godsdienst, die druk van buitenaf hebben wij weinig. Is het misschien zo dat als het gezin, gezondheid en werk geen levensgrote zorgen geven.. ‘alles z’n gangetje gaat’ dat men die vraag -naar Christus komst- vergeet te stellen? Te weinig gebroken dromen misschien? Blijkt voor de Zijnen zo de pijn, ongedacht tot medicijn? Pure genade als Gods kinderen zo voorbij het lijden mogen zien! Net als Paulus.
“En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.”
Romeinen 5.3-5
53 keer blijkt het in de Bijbel te staan. Nadat ik ‘hoelang’ in de zoekfunctie van de Bijbel App heb ingevoerd en het aantal teksten heb geteld word ik wel benieuwd naar de context.. Ik besluit er random enkele verzen uit te pikken.
Exodus 16.28: Over het verzamelen van de Manna. – “Toen zei de HEERE tegen Mozes: Hoelang weigert u nog Mijn geboden en Mijn wetten in acht te nemen?”
1 Samuel 16.1: Over rouwen om het oude terwijl God daar de punt zette – “Toen zei de HEERE tegen Samuel: Hoelang rouwt u om Saul, die Ík immers verworpen heb, zodat hij geen koning over Israël meer zal zijn? Vul uw hoorn met olie, en ga op weg; Ik zend u naar Isaï, de Bethlehemiet, want Ik heb een koning voor Mij gezien onder zijn zonen.”
Habakuk 1.1-2: Over het strafgericht door de Chaldeeën over Juda – “De last die de profeet Habakuk gezien heeft. HEERE, hoelang roep ik om hulp en luistert U niet, roep ik tot U: Geweld! en verlost U niet?”
Mattheüs 17.17: Over de maanzieke jongen die de discipelen faalden te genezen – “Jezus antwoordde en zei: O ongelovig en ontaard geslacht, hoelang zal Ik nog bij u zijn, hoelang zal Ik u nog verdragen? Breng hem hier bij Mij.”
Johannes 10.24-25: Over de ongelovige hoelang vraag – “De Joden dan omringden Hem en zeiden tegen Hem: Hoelang houdt U ons in het onzekere? Als U de Christus bent, zeg het ons vrijuit. Jezus antwoordde hun: Ik heb het u gezegd en u gelooft het niet. De werken die Ik doe in de Naam van Mijn Vader, die getuigen van Mij.”
‘Hoelang nog?’ in perspectief! Tsja, dit zet het wel in perspectief vind je ook niet? De beproefde Habakuk gebruikt krasse taal én brengt zijn klacht aan het juiste Adres. De vraag van de Joden wilde Jezus alleen maar beproeven, Hem een valstrik leggen. En dan zijn er al de ‘hoelang nog’ vragen van de HEERE Zelf! O, en is Hij niet de Enige die het volste recht heeft deze te stellen?! Tegenover de dwaalzieke geest van Zijn kinderen blijft Hij naar Zijn welbehagen, getrouw!
“Zal God dan geen recht doen aan Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, ook wanneer Hij lang wacht om hen te hulp te komen? Ik zeg u dat Hij hun met spoed recht zal doen.
Maar zal de Zoon des mensen, als Hij komt, wel het geloof op de aarde vinden?”
Lukas 18.7-8
Twee nachten later sta ik weer voor de boekenkast, op zoek naar een nieuw boek. Mijn lijf en hart zijn moe geworden, ik hoop op wat bemoediging en pak ‘Een plaats van genezing’ door Joni Eareckson Tada uit de kast. De onder titel zegt al heel veel; ‘Worstelen met het mysterie van lijden, pijn en Gods almacht.’ Joni had een ongeluk in haar tienerjaren waardoor ze vanaf haar nek verlamd geworden is. Ik sla het open waar de boekenlegger ligt. Prompt springt mij de titel, de vraag van hoofdstuk 5 tegemoet.
“Hoe kan ik zo nog verder gaan?”

Ik citeer Joni: “Antwoord 1: Ik kan verder gaan… omdat God samen met mij door het leven gaat. ‘Moet je nou eens zien,’ zei ik met een glimlach. ‘Daar staat het. Vandaag gedenken we dat ik al 38 jaar verlamd ben, en er staat gewoon in de Bijbel dat Jezus dat een lange tijd vond.’ – ‘Nu is er te Jeruzalem bij de Schaapspoort een bad, dat in het Hebreeuws de bijnaam Betesda draagt, met vijf zuilengangen. Daarin lag een menigte zieken, blinden, verlamden en verschrompelden. En daar was een man, die reeds 38 jaar lang ziek geweest was. Hem zag Jezus liggen en daar Hij wist, dat hij daar reeds lange tijd was, zeide Hij tot hem: Wilt gij gezond worden?’ (Johannes 5.2-6)
Hoe kan ik zo nog verder gaan? Antwoord 2: Ik kan verder gaan… omdat ik weet dat God gebroken instrumenten kan gebruiken om onvergelijkelijke muziek voort te brengen. Over de grote violist Yitzhak Perlman. Perlman heeft als kind polio gehad en kan alleen lopen met krukken en beugels om zijn beide benen. .. Tijdens een concert in 1995 brak één van de snaren van Perlmans viool, en iedereen in de zaal hoorde dat. De grote virtuoos stopte en keek naar de gebroken snaar, terwijl het publiek van die avond zich afvroeg wat hij nu zou doen. Perlman sloot zijn ogen en na een moment van bezinning gaf hij de dirigent een teken. Ze zouden doorgaan. .. Het schijnt dat de aanwezigen letterlijk konden zien hoe deze begaafde artiest het stuk aanpaste terwijl hij speelde. Deze gebeurtenis vond plaats in New York, voor een publiek van mensen die goed wisten wat er in de wereld te koop was. Ze keken en luisterden vol ontzag, in het besef dat ze getuige waren van een baanbrekend optreden. Toen het stuk was afgelopen, barstte er een geweldig applaus los. Meneer Perlman glimlachte, veegde het zweet van zijn voorhoofd en zei op zachte, eerbiedige toon:
“Weet u, soms bestaat de taak van een artiest uit het ontdekken welke muziek je nog kunt maken met dat wat er over is.”
Joni geeft ook -wat mij betreft- het belangrijkste / kern antwoord op de vraag ‘Hoe kan ik nog verder gaan?’ namelijk; ‘Ik kan verder gaan… omdat Jezus mijn bron van troost is!’ Hoor wat de Heere Jezus Zelf zegt in het 61e hoofdstuk van Jesaja (vers 1):
“De Geest van de Heere HEERE is op Mij, omdat de HEERE Mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen. Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van hart, om voor de gevangenen vrijlating uit te roepen en voor wie gebonden zaten, opening van de gevangenis..”
Zit je te midden van gebroken dromen? Misschien denk je, ik voel mij inderdaad zó gevangen, gebroken en gebonden met duizend banden. Zowel letterlijk naar de tijd van het jaar is het donker maar ook geestelijk heb ik géén licht. Lees en herlees dan de blijde boodschap van Jesaja Hoofdstuk 61. God veranderd niet! Vroeg Advent, Christus komt! Er is in Hem alle reden te hopen op een geestelijke lente!
“Want zoals de aarde haar gewas voortbrengt, en zoals een tuin het daarin gezaaide doet opkomen, zo zal de Heere HEERE gerechtigheid doen opkomen
en lof voor alle volken.”
Jesaja 61.11

“In het donkerst van de nacht, leert U mijn ziel te zingen..”
“Mijn God, U zal ik eeuwig loven, omdat Gij ’t hebt gedaan;
‘k Verwacht Uw trouwe hulp van boven; Uw waarheid zal bestaan;
Uw naam is voor ’t oprecht gemoed van al Uw gunstvolk goed!”
Psalm 52 vers 7 (berijmd)
Lees tip: Jesaja H61
Deo Volente, tot blogs!

BLOG 75 – Zaterdag 23 november 2024