“Duizend tinten groen en bloeiend geel onder een open hemel.”
De Kaapse bossen omringen in de mooiste tinten lente groen. Ik adem de fris zoete bosgrond geur tot diep in mijn longen. Wat is het heerlijk hier te zijn! Gods kunstenaars hand is werkelijk overal zichtbaar. Hij is hier onmiskenbaar aanwezig. In de wind in de bomen, in het tere groen en in het lied van de vogels. Ik voel de vaste warme hand van mijn lief, die vandaag jarig is. Deze week hebben we vakantie. Wat is het lang geleden dat we samen ‘op stap gingen.’ Het voelt goed hier zo in alle rust van het bos te kunnen genieten.
We passeren heuse woudreuzen. Deze knoestige oude bomen bezitten vast meer wijsheid dan ons samen. Het wonder van het frisse, tere groen schittert tegen hun verweerde basten. We wijzen elkaar op al het moois. ‘Kijk al die soorten mos’ en ‘zag jij die vogel ook?’ Soms lopen we hele einden in stilte. We blijken ruim anderhalf uur lang geen andere levende ziel tegen te komen. Dat is toch best uniek in ons klein Nederland. We kijken steeds uit naar de de route paaltjes met blauwe streep. Maar verdwalen in deze mooie plek zou eigenlijk helemaal zo erg niet zijn..
Dit alles is een grote zegen voor mij. Zo gedurende de wandeling heb ik alle tijd voor een reflectiemoment. Na een donkere winter waarin neerslachtigheid mij in zijn greep hield mag ik nu hier zijn. Ik kreeg de mentale kracht om met de prikkels te dealen, gedurende de autorit hierheen. Maar ook, dat het weer goed voelt me lichamelijk in te spannen. En dat mijn benen me weer willen dragen. Verder dan de enkele kilometer die af en toe mogelijk was. Ontroerend. Herstel van Boven. De HEERE is zo goed voor mij!
“Hoe kostbaar is Uw goedertierenheid, O God! Daarom nemen de mensenkinderen de toevlucht onder de schaduw van Uw vleugels. Zij worden verzadigd met de overvloed van Uw huis; U laat hen drinken uit Uw beek vol verrukkelijke gaven.
Want bij U is de bron van het leven; in Uw licht zien wij het licht.”
Psalmen H36 vers 8-10
Licht van de wereld, U scheen in mijn duisternis,
‘Licht van de wereld’ – opwekking 595 – Peter van Essen
nu mag ik zien wie U bent.
Liefde die maakt dat ik U wil kennen Heer,
bij U wil zijn elk moment.
Voor U wil ik mij buigen, U wil ik aanbidden,
U wil ik erkennen als mijn Heer.
Want U alleen bent waardig, heilig en rechtvaardig,
U bent zo geweldig goed voor mij!
Het landschap veranderd voortdurend. We zien nieuwe begroeiing, soms stijgt of daalt het pad. Steeds zijn er weer nieuwe ontdekkingen. Een bankje onder een prachtige treurbeuk. Lanen met overdadig bloeiende Rododendrons. Wanneer we de uitkijktoren passeren, besluiten we naar boven te klimmen. Als we bijna boven zijn voel ik m’n beenspieren protesteren. Het uitzicht is beperkt omdat het ietwat grijs is vandaag. Maar evengoed prachtig om al het groen van bovenaf te zien! Als we later weer beneden onze wandelroute door het bos vervolgen. Veranderd het landschap opnieuw, ineens staan we aan de rand van een open stuk Heideveld. Daar zie ik ze voor het eerst; kromgegroeid en overdadig geel bloeiend.
Het is de Bremstruik. Ik herinner mij dat iemand me eens vertelde dat ze net als bijvoorbeeld peulvruchten in de moestuin, stikstofbolletjes aanmaakt in voedingsarme grond. Ze kiemt en groeit alleen als ze voldoende zonlicht krijgt. Wat een mooie blijde struiken zo in dit open stukje bos! Ik zie zoveel parallellen naar het geestelijke. Wij kunnen ook enkel en alleen maar groeien, bloeien en vrucht dragen als we ons laten beschijnen door de Zon der gerechtigheid (Jezus). Alleen op die manier kunnen we werkelijk tot zegen zijn voor onze omgeving. Maar in Hem kan het dus ook op een hoogst overvloedige wijze! De Brem wordt hooguit twee meter hoog en ze buigt al haar takken richting de grond. In de basis een nederig groeiende heester. Nu haar bloeitijd is aangebroken, doet ze dat in uitbundig geel! De bloemen verspreiden een aangenaam zacht zoete geur.
“Niet u hebt Mij uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren, en Ik heb u ertoe bestemd dat u zou heengaan en vrucht dragen, en dat uw vrucht zou blijven, opdat wat u ook maar van de Vader vraagt in Mijn Naam, Hij u dat geeft.”
Johannes H15 vers 16
Hemelvaartsdag. De Brem groeit onder een open hemel. Ze bloeit in de kleur geel. Wat doen wij? Hebben we onze ware bestemming, in Christus al gevonden? Mogen we ons door genade in Hem verheugen? Is Zijn liefde geur merkbaar voor onze omgeving? Deze Hemelvaartsdag denken we na over ‘de hemelse dingen’ de Heere Jezus is opgenomen in de hemel en zijn discipelen staarden Hem na. De laatste woorden die Jezus sprak tot Zijn volgelingen; ‘u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.’ (Handelingen H1.8) Getuigen. Uit onszelf kunnen we dat dus helemaal niet. Vaak ben ik ook bang iets te zeggen. Maar als we dicht bij de Heere mogen leven kan het toch zomaar gebeuren dat woorden over je lippen stromen. Dat je mag vertellen van Zijn goedheid, ook voor jou. ‘Waar het hart vol van is …’
Bij het vervolg van de route passeren we nog verschillende Bremstuiken. Als we uiteindelijk weer bij de parkeerplaats aankomen blijken we in 3 uur tijd 9.5km gewandeld te hebben. Moe maar voldaan stappen we in de auto. Ik ben blij met de genomen foto’s, dat helpt zo fijn bij het nagenieten.. Er is ook vandaag weer zo oneindig véél om de HEERE voor te danken!
“Ik zal met al mijn hart den HEER, blijmoedig geven lof en eer;
mijn tong zal mijn gemoed verzellen en al Uw wonderen vertellen!”
Psalm 9 vers 1 berijmd
Lees tip: Handelingen H1 vers 4-9 & Psalmen H105 vers 1-8
Tot blogs!
BLOG 21 – Maandag 15 mei 2023
