“Opening op doek en aanbidding in kleur.”
Ken je dat, dat je hart lauw of gesloten is tegenover de Heere? Kil en donker is dat, de meest afschuwelijke plek om te zijn! Dat het lijkt of je je gebeden opzend naar een gesloten hemel.. dat alles zo ‘dicht zit?’ Soms ben ik murw van het leven en heb ik zelfs niet meer de kracht of mentale capaciteit er woorden aan te geven in het gebed.. Dan neem ik vaak mijn toevlucht tot kleurpotlood en papier of beter nog, verf en kwast!
Opening op doek. Eenvoudig alles aan de HEERE te vertellen, zonder woorden. Dat betekent schilderen voor mij. Mijn hele zijn voor Hem neerleggen in kleur en vorm. Want ik verlang Zijn licht ook in die plekken waar woorden niet kunnen komen. Confronterend. Heilzaam! Als ik voor mijn lege canvas zit kost het soms moeite te beginnen. Maar na die eerste streek kleur op wit.. vloeien alle emoties uit mijn hart en handen. Alles word dan uitgestort voor Hem!
Misschien heb je hier een vredig plaatje bij. Het is slechts zelden romantisch. Vergelijk het met gebeden uit de bodem van je ziel. Ja, het schilderproces is zo rauw en puur als het maar zijn kan. Een schreeuw naar boven in rood of een verstikkende nevel ondoordringbaar grijs. Het diepe zwart als weergave van de duisternis. Maar ook, zodra het schilderij vordert; helder geel, goud en wit als teken van het licht en Gods aanwezigheid.
“Wanneer mijn hart geen woorden vind.
FdW – Beauty in the Broken
De pijn te diep, de schoonheid veel te groot,
of dat ik weer van ’t rechte pad afliep.
Keer op keer, klaag ik U mijn nood.
Leg ik alles voor U neer,
vind mijn kwast voor U,
toch alle kleuren weer.
Als het zwart wordt overstroomt door geel,
Ja, dan maakt U mij heel!
‘Waar Uw genade mijn kleine leven vind,
en Uw liefde, keer op keer,
iedere zonde en elk obstakel overwint..’
Mijn hart zo vol, ik moet alles aan U zeggen,
want U alleen bent wijs en goed!
In Uw weg te wandelen,
is wat mijn ziel herleven doet.
Steeds in die Ene gouden Naam,
Stilt elke schreeuw, droogt elke traan.
Ja, in Hem kan ik nu verder gaan.
want Hij weet wél waarheen.
Mijn kleuren vloeien onder goudglans samen,
Blijft alle glorie en dank aan Jezus alleen.
Een ieder zeg; ‘Amen.’
JA, AMEN!”
Ik denk dat je het schilderproces wel kunt vergelijken met zingen. Dat kan ook zo heilzaam zijn. De Psalmen te zingen als je geen woorden meer hebt om te bidden. Maar dat je toch de enorme ‘drive’ ervaart alles te MOETEN zeggen aan de Heere. Zingen is dan een wonderlijk middel, een prachtige zegen. Zo rijk is het proces van schilderen ook voor mij.
Aanbidden in kleur. Schilderen is voor mij ook vaak simpelweg, aanbidding. Het kan een diep nederig plek zijn en soms ook opgetild tot hemelhoog.. Ik heb best een tijdje nagedacht over dit blog bericht. Want hoe kan ik hier ooit woorden aan geven? Naast de Bijbel zijn er vaak helemaal geen gepaste woorden.. Ik houd van taal, maar ze is ook zo beperkt als het over de hogere dingen gaat! Juist daarom grijp ik dus naar de kwast. Ik ervaar het niet alleen als noodzaak maar ik geniet ook écht van het schilderen. Hoe troebeler het water word waar ik mijn kwast in doop, des te helderder wordt mijn hart. Wat is dit een prachtig geschenk van de Heere!
“Kom, laten wij ons neerbuigen en neerbukken,
Psalmen H95 vers 6
laten wij knielen voor de HEERE, Die ons gemaakt heeft.”
Mijn eigen Atelier. De schilderezel staat nu in onze woonkamer. Deze heb ik van m’n ziele maatje gekregen voor mijn verjaardag. Een absoluut schot in de roos, wat ben ik er blij mee! We hebben het plan een kamertje boven om te vormen tot mijn eigen kleine Atelier. Ik wordt helemaal blij van alle mogelijkheden die dit geeft. Nu fantaseer ik over de grootste schilderdoeken en de mooiste kleuren en technieken. Wat een heerlijk vooruitzicht!
“Al het goede
Kinga Bán – ‘Al het goede.’
Al het ware
Alle schoonheid komt van God
Hij alleen geeft
Levensadem
Wat Hij aanraakt bloeit weer op!”
Schilderen, wandelen, tuinieren of zingen, het kan allemaal helpen je hart naar Boven te richten. Het zijn geschonken middelen tot het leren stil worden. Als een hulpmiddel tot onthaasten. ‘De vrede van God is een langzame vrede’ (Quote Mirjam van der Vegt). Het in stilte mogen zijn met Hem, is altijd een genade geschenk van Boven. Zo, in afhankelijkheid van Hem mogen we steeds opnieuw Zijn stem leren verstaan. Hij brengt het rumoer van deze wereld én ons eigen hart tot bedaren.
“En evenzo komt ook de Geest onze zwakheden te hulp, want wij weten niet wat wij bidden zullen zoals het behoort. De Geest Zelf echter pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.
En Hij die de harten doorzoekt, weet wat het denken van de Geest is, omdat Hij naar de wil van God voor de heiligen pleit.”
Romeinen H8 vers 26-27
Hij heeft onze gebeden niet nodig! Het is een bijzondere zegen te weten dat de Heere de Zijnen door en door kent. Psalm 139 spreekt daar zo treffend van; ‘HEERE, U doorgrondt en kent mij. U kent mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt van verre mijn gedachten. U onderzoekt mijn gaan en mijn liggen, U bent met al mijn wegen vertrouwd. Al is er nog geen woord op mijn tong, zie, HEERE, U weet het alles.’ (vers 1b-4). We mogen pleiten op de beloften van Zijn Woord! Of steeds opnieuw biddend lezen; ‘Doorgrond mij, O God en ken mijn hart, beproef mij en ken mijn gedachten. Zie of er bij mij een schadelijke weg is (of weg van smart) en leid mij op de eeuwige weg.’ (vers 23-24).
“Hoopt op den HEER, gij vromen; is Israël in nood, Er zal verlossing komen; Zijn goedheid is zeer groot.
Hij maakt op hun gebeden, gans Israël eens vrij van ongerechtigheden; zo doe Hij ook aan mij.”
Psalm 130 vers 4 berijmd
Lees tip: Psalmen H139
Tot blogs!
BLOG 22 – Vrijdag 12 mei 2023
