“De pijn van de doorn en zacht roze bloesem.”
Moederdag. “Een dag, met ontbijtjes op bed, roffelende voetjes op trappen, verleppende veldboeketjes, hanenpoten kaartjes en vooral véél hartjes..”
Beauty in the Broken
Oh, en ik gun het jullie zo, lieve, mooie, mama’s! Oprecht echt waar, geniet! Hier is niet dat maar ook weer zoveel wel! Het is vandaag als vinger bij oud zeer van een boekwerk aan verleden, van zwart gelakte pagina’s met slechts spaarzaam snippers kleur.
Maar dan nu, ons levensboek open voor Hem! Drievoudig hecht in liefde gebonden.. Dan verdwijnt het bitter als sneeuw voor de zon. Zo waar, alsof de winter nóóit bestond! Dan blijft alleen maar over vrede en liefde, zo zoet dat ik aanbidden moet!”
om welke reden dan ook; ik bid je Gods vrede toe!
Blog verhaal 18 april. Deze middag ben ik bijzonder vermoeid en ook ietwat down. Treffend wel dat die dingen vaak samen gaan. Maar ik wil graag een kaart op de post doen dus eind van de middag trek ik ‘de stoute schoenen aan’ en ga naar buiten. Het is bewolkt maar gelukkig wel droog. Zo wandelend door de wijk, treffen de zacht roze getooide bomen me bij verrassing. Een zoete herinnering uit een ver verleden vol grijs. Deze roze bloesembomen kan ik nooit bewonderen zonder die grijze schaduw. Maar dat is niet erg, ze mogen samen. Ik ben zo oneindig dankbaar voor wat ze met haar tere roze schoonheid aan mij gaf. Toen, en ook nu! Bitterzoet. Het doet me denken aan een gedicht dat ik las op Instagram > madebyalett.
“Het is er vaak zo allebei, vreugde en verdriet.
Soms meer het een, soms meer het ander,
Soms tegelijk, soms niet.
En eigenlijk wil je begrijpen of dat een ander ziet,
Dat verdriet soms ook bij vreugde hoort,
En vreugde bij verdriet.”
Alette Koornneef
Terwijl ik regelmatig mijn blik richting de bloesem laat gaan wandel ik rustig door. Het doet me echt goed om lekker buiten te zijn! Hoewel ik mijzelf had voorgenomen linea recta van de postbus richting huis te gaan. Blijken de roze bloesem bomen me toch via een omweg naar huis te willen brengen. En hoe kan ik hun vriendelijk nodigen weigeren? Het is duidelijk de tijd van alle bloesems om ‘te shinen’. Dichter bij huis passeer ik de gesnoeide treurwilg, waarover ik eerder schreef in ‘Reflecteren op diepe snoei en laagjes kleur’ Er blijkt zowaar een pietsje groen te groeien uit de dikke knoesten. Wat een hoopvol teken! Vandaag doet het zien van de wilg me denken aan de volgende Bijbeltekst;
“En opdat ik mij door het alles overtreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen, is mij een doorn in het vlees gegeven, een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet zou verheffen.”
2 Korinthe H12 vers 7
De pijn die deze nieuwe doorn voor mij meebrengt is eigenlijk te groot voor woorden. Ik heb met Paulus gesmeekt of de HEERE deze doorn wilde wegnemen. Deze pijn is scherp genoeg om mijn zelfhandhaving en elke vorm van hoogmoed compleet te verpletteren. Er is iets beschadigd dat hier op aarde waarschijnlijk (naar de mens gesproken) niet geheel zal herstellen. Daar ik verwacht dat deze doorn van een blijvende aard is..
“Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg,
want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.”
2 Korinthe H12 vers 9a
Nu, na verloop van maanden mag ik meer en vaker bidden over deze specifieke kwestie; ‘HEERE het is goed wat U doet’, en ook; ‘voor mij de genade, voor U alle eer!’ Dat is wat God Zelf geeft want niets van dit bidden is uit mij, maar Hij leert het door Zijn Geest. SOLA GRATIA!
Met de doorn in mijn zielenhuid, mag ik nu toch Psalm 23 nazeggen; ‘Mijn beker vloeit over. Ja, de goedheid en goedertierenheid zullen mij volgen al de dagen van mijn leven.’ (vers 5b-6a). Mijn hart is vol van Hem! Wat een onverwacht gezegende wandeling.. Ik kijk nog één keer om naar de laatst gepasseerde bloesemboom.
“Lieve lezer, ik moet je zeggen; Wanneer je wezenlijke delen van jezelf verliest in Hem. Dan is dat altijd, en altijd tot een oneindig heerlijke winst! Ja, in Christus genoeg genade voor mij. In Hem ook zéker genade genoeg voor jou!“
“‘k Stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God,
Want in Zijn hand ligt heel mijn levenslot.
Hem heb ik lief, Zijn vrede woont in mij,
‘k Zie naar Hem op en ‘k weet Hij is mij steeds nabij!”
eerste componist: Tineke van Pagée
Lees tip: 2 Korinthe H12 vers 7-10 & Psalmen H23
Tot blogs!
BLOG 20 – dinsdag 18 april 2023
Bronvermelding: Alette Koornneef schreef ook het prachtig geïllustreerde boek ‘NOOIT ALLEEN’ – aanrader! > website
