“Reflecteren op diepe snoei en laagjes kleur.”

Tijdens de wandelingen in onze buurt kijk ik vaak naar boven. Ik observeer de lucht en de steeds veranderende kleur van het licht. Mooi is dat! Vorige week viel het me op dat er veel snoeiwerk is gedaan door de gemeente. Vandaag wordt mijn oog gevangen door een gekortwiekte Treurwilg. Ze doet haar naam woordeloos eer aan. Wel een zeer diepe snoei deze winter..

Treurwilgen hebben een speciaal plekje in mijn hart. Ik vindt het gewoon machtig mooie bomen én ze vormt als eerste grote boom een zachte waas groen. Als lange slingers die de lente aankondigen. Zodra de Treurwilg groener groeit, begint mijn lichaam ook weer te geloven dat ‘het goed komt’. Het daglicht wint terrein. Maar ze hebben de Treurwilg afgesnoeid. Ik treur een beetje mee, ze hebben haar zo onterend van die hoopvolle taak ontdaan. Maar de boomverzorger zal toch wel weten wat hij doet..?

De parallel naar de snoei in mijn levenstuin is eenvoudig gelegd. Want ik leef nu zelf ook door een periode van diepe snoei. Dat doet soms pijn! Rouw heeft veel gezichten en we hebben allemaal wel iets gebrokens in ons. We leven buiten het paradijs, ook in het leven van Gods kinderen is er zo duidelijk de gewortelde zonde en het steeds opnieuw in zonden vallen. Dat doet pijn als we zien wat het Jezus gekost heeft, tegenover die Liefde wordt de zonde bitter! Maar ik spreek nu vooral over de gebrokenheid als gevolg van de zondeval.

“Het is een heerlijke bevrijding als die pijn ‘mag zijn.’ Het onderkennen van jouw gebrokenheid is zo heilzaam. Dan kun je er mee tot God gaan, dan maakt Hij het schoon.”

Beauty in the Broken

Misschien leef je met een chronische ziekte, fysieke pijn of diep verlies. Mogelijk leef je met littekens uit het verleden of ben je in levensgrote zorg om je geliefden. Ik wil me in dit blog bericht dan speciaal tot jou richten. Als ik de Bijbel lees geloof ik dat het wijsheid is om de vastgesteld tijd van tranen te laten zijn voor wat het is; een tijd van tranen.

“Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.. een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te trekken.. een tijd om te huilen.. en een tijd om rouw te bedrijven.”

Prediker H3 delen uit vers 1-2

Het leven kan een ongekend harde strijd zijn en alleen door Gods genade worden we niet bitter. We zijn allen gebroken op onze geheel eigen manier. Het is een heerlijke bevrijding als je eigen pijn ‘mag zijn’ ook als je ‘Jobs verhalen’ hoort. Het betekent dat je jouw pijn hebt aangekeken. Het niet hebt weggemaakt met een ‘er zijn mensen die het slechter hebben dan ik.’ Het onderkennen van jouw gebrokenheid is zo heilzaam. Dan kun je er mee tot God gaan, dan maakt Hij het schoon. Sommige snoeiwonden verdwijnen nooit maar vergroeien met je zijn. Ze worden omgeven door nieuwe levenservaringen, nieuwe laagjes kleur.

Laagjes kleur
“Dit is een pijn, die niet verdwijnt. Wel verzacht van Boven, over tijd.
Nieuwe laagjes kleur, rondom het zwarte gat,
van wat nooit was en is geweest, maar van verlies nog wel het meest.
De eerste dunne lijntjes, zijn pas rond.
De kleur is geel want HIJ;
Is altijd de Eerste en de Laatste, het Begin en het Einde, voor mij.
Zijn liefde cirkel,
onbreekbaar, onveranderlijk,
nieuw, elke morgen.
Er kiemt, een pietsje licht groen.”

FdW – Beauty in the Broken

“Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde, zegt de Heere,

Die is en Die was en Die komt, de Almachtige.”

Openbaring H1 vers 8

“Geen naam is er zoeter en beter voor ’t hart,
Hij balsemt de wonden en heelt alle smart,
kent gij, kent gij, die Naam nog niet?
Die Naam draagt mijn Heiland, mijn lust en mijn lied!

Lied ‘Daar ruist langs de wolken’ – componist Henry Bishop, vertaler Eduard Gerdes

Lees tip: Psalmen H77 & Mattheus H11 vers 25-30.

Tot blogs!

BLOG 10 – Maandag 13 februari 2023