“Hoe God buiten onze lijntjes kleurt!”
‘Opdat we zien waar U ons ziet en dat IK BEN er nooit niet was..’
“Tussen de dunne bladen van Uw Woorden en in de stem van een vreemde gedragen op de wind, is hoe U mij vind.
Met de slijtende kaft onder mijn handen en met mijn blote knieën op de zwarte grond, waar U mij vond.
De kantlijn groeit hier van genade handschrift vol en bij het hek een dier dat mij ontmoet in polderland, weet ik ook Uw hand.
U vind mij in streepjes kleur tussen de witregels van Uw Woorden en in hoe een radioliedje klinkt, opdat hoe en waar dan ook de liefde voor Uw kinderen wint.
De slagen vormt U tot zegen, U bent in zonlicht en regen en in hoe de aarde van Uw glorie geurt, in hoe Uw boog zo hoog Boven onze lijntjes kleurt!
U bent in hoe de koffie schuimt, in harten wolk en hemelsblauw, in hoe een kind een bloempje brengt en in een stil ‘ik hou van jou’.
U bent in de Woorden gesproken in Uw huis en ook in de glans op afwaswater, in glimmers tussen daaglijks gruis.
U bent in een open deur, die goede geur, in graffiti op muren en in de glimlach tussen buren.
U bent ook in mensentaal, waar ik gebrekkig iets verhaal opdat wij U leren horen daar U onze ziel reeds las.
Opdat we zien waar U ons ziet en dat IK BEN er nooit niet was.”
Ongepolijst. De in genadeletters gevangen chaos op papier. Dit keer heb ik een concept gedicht puur gelaten zoals het was. Voor de mens die gezegend is met een brein van orde en ratio.. welkom in de sprongetjes in mijn hoofd en succes met begrijpend lezen. 😉
Een spannende gedachte.. en ik ga hem toch uitspreken. ‘Wat als de in wezen goede en heilzame gereformeerde theologie. Wat als we vergeten.. dat de Almachtige God niet gevangen kan worden in dogma’s?’
Het is goed dat we uit het Woord onderwezen worden. Gods Woord! Ben je door het Woord tot het vleesgeworden Woord geleid? Wees dan niet al te bang voor zowel gevoel als ratio in het dagelijks geloofsleven. God is groter dan dat! Als we Christus mogen kennen zullen we verlangen te leven uit Zijn Woorden, de Bijbel.
Dan hoeven we niet al te bang te zijn voor intense gevoelens. We kunnen en mogen alles eenvoudig aan het Woord toetsen! Ik durf zelfs te stellen dat niet het gevoel in onze hedendaagse Nederlandse cultuur het grootste gevaar vormt om ons af te trekken van God. Het is de ratio! Met het denken van onze logica word de verwondering structureel vermoord. Zou dat niet één van de grootste zonden zijn, dat Jezus volgelingen niet zien waar en hoe Hij zorgt?
‘Dagelijks toont God Zichzelf, in honderdduizend zegeningen. Wij hoeven ze alleen maar op te rapen!’
Een pleidooi! Sta stil, zo richting het einde van dit jaar. Tel je zegeningen! God geeft ware dankbaarheid en wij worden opgeroepen deze te oefenen. ‘Al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is, als er enige deugd is en als er iets prijzenswaardigs is > Bedenk dat!’ (Filippenzen 4.8b). Schrijf de dankpunten op, misschien de grote als je terugkijkt op het jaar 2025. Maar ook de kleine.. hopelijk geeft bovenstaand gedicht een begin van inspiratie.
Dit schrijven heb ik precies gelaten zoals het was. Want dit is hoe God -in mijn hoofd- buiten de lijntjes kleurt! Waar zie jij Hem buiten onze lijntjes kleuren?
Ik hoop dat je dit jaar mag eindigen in dankbaarheid en van harte Gods zegen gewenst in 2026. Deo Volente tot blogs!
BLOG 92 – zondag 28 december 2025
