Er is post – buiten de poort.
Vorige week deelde ik een post op Instagram, maar ook hier wil ik iets delen over een onderwerp waar je doorgaans weinig over hoort. Over het smaad dragen met Christus.
“Daarom heeft ook Jezus, om door Zijn eigen bloed het volk te heiligen, buiten de poort geleden. Laten wij dan naar Hem uitgaan buiten de legerplaats
en Zijn smaad dragen.”
Hebreeën 13.12-13
De preek (vorige week zondag) ging over dit gedeelte uit Hebreeën. Want allen die Christus toebehoren krijgen vroeg of later met smaad te maken. Ook in ons vrije Nederland? Jazeker, ook hier. “Laten wij dan altijd door Hem een lofoffer brengen aan God, namelijk de vrucht van lippen die Zijn Naam belijden.” (Hebreeën 13.15).
Zijn Naam belijden. Niet verbergen dat je een christen bent, dat levert smaad op. Bespuugd worden als je als refomeisje op de fiets zit. Uitgescholden worden om je geloof. Er niet (meer) bij horen bij je collega’s of vriendengroep. Mikpunt van roddel of je word totaal genegeerd. Familie die niet gelooft dat het “echt is” bij jou. Kerkmensen waarvan je het oordeel van de afwijzing voelt als je tot het Avondmaal mag gaan..
Dit alles gebeurt. Smaad met Christus is realiteit en het kan veel pijn doen! De dominee zei; “Toe gaan tot Christus brengt -uit gaan uit de wereld- met zich mee.”
En toch, als je dicht bij en met Christus leeft. Kan zelfs de smaad zoet worden, omdat het met Hem is! Hij kende een Judas. Hij werd bespuugd, uitgescholden en geslagen. Hij werd onteerd en bespot, hing naakt aan het kruis.. Ja in onze smaad mag Zijn troost schitteren. Hij begrijpt het als geen ander!
“Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.”
Jesaja 53.5b
Eén reactie
Pingback: