“Een fluistering uit het verleden en boeken op kleur.”

Het jaar begint voor mij met slapeloze nachten. Ik noem het ‘de verkeerde kant op fantaseren’ en vooral in het donker is dat minder leuk. Uiteindelijk besluit ik afleiding te gaan zoeken en uit bed te gaan. Als ik beneden kom doe ik eerst de lamp aan en zet een kop thee. Mijn hersenen maken nog steeds overuren. Ik zucht naar Boven en staar wat voor me uit. Het uitzicht is op de boekenkast. Een beetje rommelig is het wel. Hoewel het leuk is zo’n open kast, is op z’n tijd een opruimrondje wel nodig. Mijn rooibosthee is nog te heet. Ik sta op om wat boeken netjes op rij te zetten. Groen bij groen. Blauw bij blauw. Mm.. de bovenste plank is wel een beetje stoffig.

Echt fijn dat we zoveel mooie boeken hebben, een zegen wel. Ik stuit op een flinke stapel klassieke prekenboeken. Het zijn de boeken van mijn oude oom Piet. Na zijn overlijden kreeg ik deze stapel uit zijn veelgelezen collectie. Ik lees titels als, ‘voorbereiding tot de Sabbath’ door Ds. P. Blok, ‘de heilige oorlog’ door J. Bunyan en ‘de verheerlijkte Immanuel’ door E. Fransen. Ik blader er doorheen, ze krijgen één voor één een plekje.

In één van de boeken kom ik een krantenknipsel tegen. Het is een meditatie uit het Reformatorisch Dagblad. De titel luidt, ‘Met Christus te zijn is het allerbeste.’ Getroffen lees ik het artikel in één keer uit. Dan begin ik opnieuw bovenaan te lezen. Het is zo’n duidelijke bevestiging voor mij. Hier beneden is mijn echte thuis niet meer. De strijd hier op aarde valt mij soms gewoon zwaar. Bij tijden lijkt het absoluut onmogelijk ooit de eindstreep te halen. Een diep heimwee vervult mijn hart naar ‘de tranen voorbij’ maar vooral om bij Hem te mogen zijn! Bovenaan het artikel staat deze tekst;

“Want ik word door deze twee gedrongen: ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste, maar in het vlees te blijven is noodzakelijker voor u.”

Filippenzen H1 vers 23-24

Je moet weten dat oom Piet de negentig jaar gepasseerd was. Al een tijd weduwnaar en geen kinderen. Hij was intens verlangend naar de eindstreep. Allen die hem gekend hebben weten ook van zijn soms letterlijke uitroep; ‘Zend Heer Uw licht en waarheid neder!’ (Psalm 43). Hij is nu eindelijk thuis.

“Zelfs nu nog na zijn dood weet ik mij ineens zijn ‘geestelijke dochter’.
Als een Goddelijke fluistering uit het verleden, in mijn donkere nacht.”

Beauty in the Broken

Ik bid, ‘Hoef ik als ’t U belieft geen negentig te worden!?’ Maar dan realiseer ik mij dat oom Piet tot op hoge leeftijd Gods licht niet kon verbergen. Doordat ik dit artikel heb gelezen mocht ik even in zijn hart kijken. Zelfs nu nog na zijn dood weet ik mij ineens zijn ‘geestelijke dochter’. Als een Goddelijke fluistering uit het verleden, in mijn donkere nacht. Mag ik misschien zo ook wel het licht doorgeven tot al mijn haren grijs geworden zijn? ‘Heere, Uw wil geschiede..’
Ik wil één citaat uit het artikel hier delen.

Lees tip : Filippenzen H1 vers 19-26 en Psalmen H43

Tot blogs!

BLOG 1 – Dinsdag 3 januari 2023