“Zijn voetstappen in een gevallen wereld.”
Hoog tijd dat ik binnenkort de valappels eens raap.. Ik vraag mij af; zouden de appels al oogst klaar zijn? Deze middag op de eerste dag van de nieuwe week vind ik rust in onze eigen fijne achtertuin. De schaduw van de sierwilg speelt over het scherm, een vliegtuig vliegt over. De lavendel geurt in de zon, doet de bijen zoemen. Het is goed hier te zijn, in onze eigen kleine oase aan huis. Maar op adem komen kan Godzijdank overal!
“Kom op adem.
Geef het al een stem. Je schuld, je angsten, je dromen. Adem het uit bij Hem!
Hij staat te wachten op je vragen, nooit is het Hem te veel.
Hij verlangt al je last te dragen, aan Jezus hart word alles stil.
Neem de tijd. Kom op adem. Laat Hem de strijd.
Hoor naar Zijn stem en adem op, in Hem.”
Het is best een tijd geleden dat ik het laatste blog kon publiceren. De achterliggende weken waren turbulent maar er was ook het opademen in Hem. De HEERE heeft zoveel gesproken de achterliggende tijd en ik versta slechts zó weinig. Enig begrip is toch wel nodig om het hier in een blogverhaal door te kunnen geven.
Begrijpen. Dat doen we zó graag. Het verlangen om Gods Woord juist te verstaan, is een goed iets. Ik heb het nu over een ander soort drang ’te willen begrijpen’. We denken vaak dat iets begrijpen van een zaak die pijnlijk voor ons is dat dát verzachting zal brengen. We vermoeien ons in het zoeken naar verklaringen. Grip willen krijgen op onze levensloop.. het zit diep in de menselijke natuur. Maar in Gods Koninkrijk gaat het anders. Zo geheel anders.
“Uw weg was door de zee, Uw pad door grote wateren en Uw voetstappen werden niet bekend.”
Psalm 77.20
Eerlijk? De weg die God met me gaat daarin zie ik vanuit menselijk oogpunt slechts onmogelijkheid. ‘Het hart van een mens overdenkt zijn weg, maar de HEERE bestuurt zijn voetstappen.’ (Spreuken 16.9). Mijn slimme plannen zijn jaren geleden vervlogen. Tot stilstand gekomen. Waartoe deze weg zó gaat? Gebeden regen zich van dagen tot maanden in jaren. Ik ben er in de tussentijd niet meer van gaan begrijpen maar wél was IMMANUEL! Ik ervaar het als een groot wonder dat Psalm 77 vers 20 in de Bijbel staat. Gods voetstappen werden niet bekend. Het is oké als wij er niks van begrijpen. Dat is namelijk niet aan ons. Wij zien de achterkant van het borduurwerk.
Het willen begrijpen komt voort uit gebrokenheid. Omdat we zo graag willen leren én op eigen kracht willen voorkomen dat ons nogmaals dezelfde pijn overkomt. Newsflash. Wij hebben de controle niet. Nooit gehad. Het is aan God. Aan de God die ons beter kent dan wij onszelf kennen. Aan de God Die Heilig, Wijs en Goed is. De kans is groot dat wij pas achteraf iets leren verstaan waartoe God ons leidt langs kronkelwegen. Of dat we op een slagboom stuiten die niet omhooggaat. Zo was het bij ons in het zoeken naar de kinderzegen.
Heden ben ik verzoend en zelfs “een soort van blij” géén moeder te zijn.. Klinkt dat gek uit de mond van iemand met een onvervulde kinderwens? Schijnbaar tegenstrijdig misschien? Even voor de volledigheid; toen mijn man en ik te horen kregen dat het krijgen van kinderen medisch gezien onmogelijk was. Toen was er diepe rouw en de relatie met Boven was meer strijd dan overgave.
Nu, ruim 13 jaar later, kan ik alleen maar danken dat God ons leven zó geleid heeft. Neem van mij aan dat het met mijn huidige gezondheid welhaast onmogelijk is een kind groot te brengen. Ik ben simpelweg dankbaar dat die verantwoordelijkheid nu niet op ons rust. Ja, God is wijs en goed!
“Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”
Filippenzen 4.6-7
Overgave. De vrede die God ons gegeven heeft gaat werkelijk alle verstand te boven! Je zou denken dat ik m’n lesje wel geleerd heb nu. De overgave aan een door en door betrouwbare God en Vader.. Ik moet bekennen, niets is minder waar. De achterliggende jaren zijn er nieuwe grote vraagstukken in mijn leven bijgekomen. En ik moet het over ieder onderwerp geheel opnieuw leren.. om aan GOD GENOEG te hebben!
Leven met verlies. Job wist als geen ander wat het was. Gisteravond voor het slapengaan las ik de laatste hoofstukken van dit Bijbelboek. De heerlijke belijdenis ‘Ik weet mijn Verlosser leeft en Hij zal ten laatste over het stof opstaan.’ (19.25). Is zeer bekend. Het boek Job staat ook vol van “het niet begrijpen”. Vrienden die na hun zwijgen Job verwijten maken, want ze willen het begrijpen. Wellicht proberen ze met hun redenaties zichzelf -in eigen beleving- te vrijwaren van soortgelijk onheil. Job spreekt van zijn benauwdheid en bitter van ziel klaagt hij zijn nood, hij roept ook God(!) ter verantwoording. Maar de HEERE gaat zeggen en tonen dat Hij de Almachtige en Heilige God is. Er volgt een woordenstrijd maar uiteindelijk legt Job de hand op de mond, hij gaat buigen voor God. Dan komen we bij de tekst die mijns inziens allermeest dit Bijbelboek samenvat:
“Ik weet dat U alles vermag,
Job 42.2
en geen plan is onmogelijk voor U.”
Na deze belijdenis word de vervulling al zichtbaar. Job gaat bidden voor degenen die onbegrip in zijn pijn hadden getoond. In gehoorzaamheid aan God bad Hij voor hen. Hier word zichtbaar waartoe God Zijn kinderen in diep moeilijke wegen laat gaan. ‘Alle dingen moeten meewerken ten goede’ (Romeinen 8.28). Zodat de volgelingen van Jezus werkelijk Zijn voetstappen zullen drukken. In alle gebrek, meer op hun Meester gaan lijken. Maar niet in eigen kracht! Pelgrims op moeilijke wegen mogen troost ontvangen in de wetenschap; Jezus was hier. Hij is de weg van lijden reeds gegaan. Hij hield vol in geloof en Hij zorgt Zelf dat Zijn kinderen thuiskomen!
“God borduurt en Hij is goed daarom geloof ik -ondanks de pijn- dat als Hij mij straks de voorkant toont, het wonderschoon zal zijn!”
“Laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht..”
Hebreeën 12.1b-2a
Vermoeide zielen onderweg? Kijk naar Hem!
Lees tip: Psalm 77 & Job 42
Deo Volente, tot blogs!
BLOG 85 – zondag 10 augustus 2025
