-
“Verwonderen in Almachtig wit en zoete regen.”
Sneeuw! Tot mijn verrassing kleurt de wereld eindelijk wit. De laatste dagen hebben we zoveel natte sneeuw gezien dat ik de hoop op een witte wonderwereld al een beetje had opgegeven. ‘Maart roert ook dit jaar haar staart’. Ik kijk even op de website van het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut en lees iets over een ‘verstoorde poolwervel.’ Maar ik zie vooral Gods almacht vandaag. “Hij zendt Zijn bevel naar de aarde: Zijn woord loopt zeer snel. Hij geeft sneeuw als wol, Hij strooit rijp uit als as. Hij werpt Zijn ijs als stukken; wie is bestand tegen Zijn koude? Hij zendt Zijn woord en doet alles smelten, Hij doet Zijn…
-
DIY – “Wat heb je in je hand deze Biddag en ga!”
Ik sta weer met mijn neus boven de zwarte aarde. Lekker warm hier op de vensterbank zo boven de verwarming. Daar houden de Peper en Paprika plantjes wel van. Ook in de tray met Sugarsnap Peultjes zie ik de eerste kiempjes door de aarde heen breken. ‘Happy Birthday little seedlings!’ Ik bid om zegen in onze tuin, voor oogst. Sinds we een moestuin hebben is bidden voor gewas ineens heel tastbaar geworden. Laten we dit seizoen ook bidden voor de Nederlandse boeren en vissers die ongekende uitdagingen voor de kiezen krijgen.. Bidden voor arbeid.. zonder Hem kunnen wij niets doen! Misschien denk je, ‘vanwaar deze activistische titel boven dit blogverhaal?’…
-
“Levenssnoer in de Hand van Abba Vader.”
“Mijn levenssnoer is gevuld met donkere, zware stenen. Met scherpe randjes die eerder verwonden dan sierlijk zijn. Maar de Vader rijgt er edel stenen en parels tussen.. Het is als een ononderbroken ketting van Zijn eeuwige opzoekende Liefde. Veiligheid en Vrede, te zijn in Zijn Handen!” Beauty in the Broken Ben je ook wel eens ‘heilig verbaasd’ als je de zorgende Hand van God de Vader waarneemt in je leven? Deze zondagochtend wordt ik stil.. Er is weer zoveel gepasseerd de afgelopen week. Ik dwaalde steeds af van het rechte pad. Iedere keer moet ik weer ontdekken; zondigen is mijn aard. Maar de Vader blijft liefdevol zorgen. Want dat is…
-
“Reflecteren op diepe snoei en laagjes kleur.”
Tijdens de wandelingen in onze buurt kijk ik vaak naar boven. Ik observeer de lucht en de steeds veranderende kleur van het licht. Mooi is dat! Vorige week viel het me op dat er veel snoeiwerk is gedaan door de gemeente. Vandaag wordt mijn oog gevangen door een gekortwiekte Treurwilg. Ze doet haar naam woordeloos eer aan. Wel een zeer diepe snoei deze winter.. Treurwilgen hebben een speciaal plekje in mijn hart. Ik vindt het gewoon machtig mooie bomen én ze vormt als eerste grote boom een zachte waas groen. Als lange slingers die de lente aankondigen. Zodra de Treurwilg groener groeit, begint mijn lichaam ook weer te geloven dat…
-
“Een zus in het geloof en chocolade bonbons.”
Het schaaltje chocolade bonbons kijkt me iets te verleidelijk aan. Ik breng het naar de keuken, beter uit het zicht. Ik heb zojuist een vriendin uitgezwaaid. Wat was het goed elkaar weer eens ‘face to face’ te spreken! Een delen van hart tot hart. Het spreken over het leven met Hem. Ongedwongen en vrij. Een over en weer begrijpen. Wat een geschenk, ‘dank U Heere!’ Ik hoop dat jij ook een broer of zus in Christus mag kennen. Het is zo goed om elkaar aan te kunnen moedigen in de wedloop.. De zon schijnt vriendelijk naar binnen en onze houtkachel brand lekker. Ik denk dat het buiten maar enkele graden…
-
“Een bakkie troost en opstandingskracht.”
Deze zondagmorgen is de ‘opstandingskracht’ ver te zoeken.. Mijn lichaam roept allerlei ongemakken en ook mijn geest dwaalt voortdurend af. Ik kan maar moeilijk luisteren naar wat er van de preekstoel gezegd wordt. Mijn hart is moe en verlangt ernaar een nieuw Woord van Boven te ontvangen. Tegelijkertijd klaagt mijn geweten me ook aan, mijn hoofd is zo mistig. Maar plots word mijn aandacht gevangen door een geciteerde Bijbeltekst; “En het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.” 1 Johannes H1 vers 7b Op de bodem van mijn hart begint het zachtjes te zingen. Als een stil antwoord.. Aan het einde van de dienst zingen we…
-
“Wie ben ik en de IK BEN DIE IK BEN.”
De etherische oliën van sinaasappel, pepermunt en basilicum blenden samen in het wolkje stoom boven de aroma diffuser. Wat een heerlijke verfrissende geur voor mijn vermoeide hoofd! De regendruppels glijden langs het raam en het is een beetje donker is huis. Mijn uitzicht is op een wasrek vol kleding en een rommelig aanrecht. Het is duidelijk tijd voor een opruimrondje. Maar eerst wil ik iets delen van wat ik op YouTube voorbij zag komen. Ik volg al enkele jaren Jess van ‘Roots and Refuge Farm’. Ze heeft een prachtige tuin en deelt mooie inspiratie en nuttige informatie. Vorige week was er een ‘Devotie filmpje’ waarin Jess vertelt over de lessen…
-
“Vandaag een jaar geleden en tegenlicht.”
‘Vandaag een jaar geleden, het is zo snel gegaan. Tegelijk zo kort geleden dat werkelijk alles anders werd..’ Zo loop ik te mijmeren. Gretig adem ik de frisse buitenlucht tot diep in m’n longen. Het is duidelijk zachter dan vorige week en ik geniet van het winterzonnetje. Het staat nog laag aan de hemel, ik knijp mijn ogen half dicht. Tegenlicht. “Soms zie ik maar een paar meter voor me uit, net als in het echte leven. Maar tegenlicht is niet hinderlijk als de Zo(o)n je Vriend is.” Beauty in the Broken Als ik terugdenk aan het afgelopen jaar zijn er zoveel intense momenten gepasseerd. Momenten van heel donker diep.…
-
“Getekend grijs en vogels tegen hemelsblauw.”
Grijs krijgt kleur vandaag! Vorige week vrijdag leek het grijs de hele wereld ‘op te slokken’. Het helpt me dan om het op papier te zetten. Zeker niet mijn mooiste potloodschets maar wel onverbloemd eerlijk. Samen met het gedicht ‘de hemel vol vogels’ heb ik deze tekening ook gepost op Instagram. Maar dit grijze duo krijgt een verrassend vervolg! De hemel vol vogels“Ik kijk door het raam,zo weinig licht,geen kracht om te staan.Hier ontbreekt het gedicht.De grijze wolken,rennen om voorrang,halen elkaar in.Zwarte takken grijpen ernaar.Ik blijf kijken,want dit kan Hem niet zijn..Ik vertel Boven wat ik zie,het wolkendek blijft even dicht.Plots een zwerm spreeuwen,de hemel vol vogels.In een vlucht omhoog,ze…
-
“Kiemgroenten en manna in de winter.”
Blij en verwonderd zie ik het weer gebeuren. Met m’n neus zowat op de vensterbank, een gieter in mijn hand. Het kiemen van de zaadjes blijft bijzonder! Ook na ruim zeven jaar tuinieren blijf ik bezorgd over jonge zaailingen. Zijn ze niet te nat of te droog? De zonnebloem kiemen hebben hun hoofdjes nog niet bevrijd van het zaadschilletje. Toch richten ze zich al helemaal naar het licht. Mooi om zo ‘nieuw leven’ te zien ontstaan. Het is voor mij als een uitnodiging om héél dicht bij de schepping te zijn. Wat een voorrecht! Nadat ik de kiemgroenten heb verzorgd ga ik aan de slag in de keuken. De robotstofzuiger…
