“Blue Monday en een knipoog van Boven.”
Deze dag heeft het label ‘blue Monday’ gekregen. Het is goed dat er door dagen als deze meer aandacht komt voor mentale gezondheid. Toch merk ik een zekere weerstand in mijzelf. Alsof iedereen collectief een dagje ‘depressief’ gaat zijn. Een winterdipje is natuurlijk iets anders dan een depressie. Ik maak nu zelf een ‘grijze periode’ door en zoek juist lichtpuntjes. Soms is dat ook letterlijk.
In de ochtend steek ik gelijk het hele plateau kaarsen aan. Twee grote stompe kaarsen en vijf waxinelichtjes. Ik ben alleen thuis en ook kaarsen worden steeds een beetje duurder. Ik glimlach richting het licht zó warm dat het wel van God moet zijn. Zeker geen verspilling die branduren, kostbaar!
“Ik glimlach want het is geel.
Beauty in the Broken
Dan vertraagd mijn pas even.
Het is een geel hart..”
Later op de dag als het eindelijk stopt met regenen. Veter ik snel mijn wandelschoenen dicht. Gris een paraplu mee, met die grijze wolken weet je het nooit. Ik trek de voordeur achter mij dicht en adem diep de koude lucht in. Lekker is dat! Ik zet er flink de pas in, richting de post nl brievenbus.
Nadat ik wat straten doorgelopen ben worden mijn ogen getrokken naar iets ongewoons. Het duurt even voor ik in de gaten heb wat er door de lucht zweeft, een helium ballon! Ik glimlach want het is geel. Dan vertraagd mijn pas even. Het is een geel hart.. ‘Hé waar komt deze vandaan, misschien ter gelegenheid van blue Monday opgelaten?’ De ballon reist een paar straten met me mee voordat ze uit het zicht verdwijnt. Dan realiseer ik mij, niets is toeval. Dat geloven wij als christenen toch? Iedereen die mijn Instagram account volgt weet dat het gele hartje ‘mijn icoontje’ is. Als symbool dat de HEERE gebroken harten geneest. Ik adem verrast in, het maakt de cirkel rond!
“Hij geneest de gebrokenen van hart, Hij verbind hen in hun leed.”
Psalmen H147 vers 3
Zodra ik de kaart door de gleuf heb laten glijden. Met een kort gebed ‘God zegen haar’. Keer ik om en loop weer vlug huiswaarts. Zodra ik de sleutel in het slot van de achterdeur omdraai weet ik, dit wordt een blogbericht. Mogelijk vraag je je af, ‘hoezo maakt het de cirkel rond?’
De envelop die ik zojuist gepost heb bevat (hopelijk) een bemoediging voor mijn tante. Ze heeft recent een medisch slecht nieuws gesprek gehad. Kun je al raden welke Bijbeltekst ik op de kaart geschreven heb?
Ja, Psalm 147 vers 3 dus. Een tijdje geleden heb ik een gedicht gemaakt bij de berijmde Psalm 147 vers 2. Dit ‘gedicht over een gevallen ster’ schreef ik ook op de kaart aan mijn tante.
Gedicht over een gevallen ster
FdW – Beauty in the Broken
“Als alle hemellichamen zijn gedoofd, het stik dikdonker is geworden,
er weer iets brak terwijl ik viel..
Mijn lichaam, van de zonnewarmte berooft. Voelt de diepe pijn,
is zwaar en moe, van het gebroken zijn.
Mijn ziel, ze doofde als de maan. Geen weerspiegelingen,
van de hemelse dingen, van wat zij niet kan zien.
De sterren verbergen haar glans.
Er valt er één, gevolgd door sierlijk gouden baan,
doet mij verrast in stilte staan.. Slechts voor kort moment,
één van verlies en hoop ineen.
Ik zucht tot de Schepper van het heelal,
struikelend over woorden en oude pijn,
geef ik Hem nu mijn al. Alle scherven voor Hem uitgestort,
en alles blijkt tekort..
Er klinkt een Stem, Hij fluistert zacht, ‘Ik ken ze allen bij hun namen..’
Zo heelt Hij mijn gebroken hart.”
Tot slot nog een opmerking en vraag. Waarschijnlijk verwacht je van de Heere te horen als je de Bijbel opent en als je bid. Dat is goed, dan zoek je inderdaad op de juiste plek. Maar ook tussen je ‘stille tijden’ in spreekt God! Juist uit onverwachte hoek en in het kleine. Zie jij het ook?
Lees tip: Psalmen H147
Tot blogs!
BLOG 2 – Maandag 16 januari 2023
