“Niet klagen maar dragen?”
Heb je ook wel eens het gevoel dat de dingen die je probeert op te bouwen, afbrokkelen onder je handen? Voor mij is een hardnekkige struggle in mijn leven; mijn mentale gezondheid. Ik ben ergens de tel kwijtgeraakt van hoelang het al geleden is. Dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. Is het zeven of alweer bijna acht jaar terug? Elk facet van mijn leven is hard geraakt. Het was een keten van heel veel dingen inleveren en loslaten. Het is als dagelijks waden door hoog water, worstelend vooruit. Er lijkt werkelijk geen einde aan deze moeilijke weg te komen! Een doorn in mijn leven.
“… is mij een doorn in het vlees gegeven, een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet zou verheffen. Hierover heb ik de Heere driemaal gesmeekt dat hij van mij weg zou gaan.”
2 Korinthe 12 vers 7b-8
Mogelijk herken je dit. Smekend met je pijn aan Gods genadetroon, net als Paulus. Ik vermoed dat een ieder wel doornen in zijn of haar leven heeft. De één mogelijk meer dan de ander. Voor de één meer zichtbaar, voor de ander meer verborgen.
Niet klagen maar dragen? Eigenlijk vind ik dit wel een akelige dooddoener, het gedeelte over ‘niet klagen’ is ook niet Bijbels. Lees de boet Psalmen of Klaagliederen! In het boek Job staat ook veel meer dan alleen het heerlijke hoogtepunt; ‘ik weet mijn Verlosser leeft!’ Laten we ons klaaglied vooral voor de HEERE zingen, dat is de allerbeste plek om te zijn met je pijn..
En bidden om kracht? Daar moet ik ‘Amen’ op zeggen, een andere weg om dit leven te kunnen leven zie ik niet!
Toch ben ik lang geleden gestopt met het bidden om genezing. Eerlijk gezegd was dat in eerste instantie omdat ik nogal moedeloos geworden was van het jarenlange dal.
Het gebed ‘al wat ik vraag is Uw kracht voor vandaag’ heb ik later pas geleerd.
Ik geloof dat ik wel uit ervaring mag zeggen dat het soms onmogelijk zwaar is om dagelijks met zo weinig kracht geconfronteerd te worden. Tegelijkertijd ben ik oprecht dankbaar voor wat wél weer kan. Toch stemt het soms verdrietig, het leven met zo’n enorme knak in mijn gezondheid. Ik ben 34 jaar maar qua energie voel ik me vaak een oude vrouw. Lange tijd was ik bang als ‘klagend’ over te komen. Ook wilde ik geen andere mensen lastigvallen met mijn sores. Daarom heb ik lange tijd veelal gezwegen.. Maar dan ligt er iets anders op de loer en ik geloof niet dat dat naar de wil van de Heere is!
Eenzaamheid. Het ‘niet delen van jouw worsteling’ kan onbedoeld tot isolatie leiden. Je naasten kunnen meestal niet ‘uit zichzelf begrijpen’ waar je doorheen gaat. Mogelijk kan niet een ieder de onderliggende pijn van jouw last (ver)dragen.. Niet iedereen is gezegend met de diepere kracht die van Boven komt. Maar er zijn ook zeker mensen die sterk blijken te zijn! Die een luisterend oor bieden. Meestal zijn dat de mensen die hun eigen gebrokenheid hebben aangekeken, er van weten in Gods genadelicht.
“Zie op mij in gunst van boven,
Wees mij toch genadig, Heer!
Eenzaam ben ik en verschoven,
Ja, d’ ellende drukt mij neer.
‘k Roep U aan in angst en smart,
Duizend zorgen, duizend doden
Kwellen mijn angstvallig hart:
Voer mij uit mijn angst en noden!”
Psalm 25 vers 8 – berijmd
Via sociale media heb ik meerdere vrouwen ontmoet die ook de dagelijkse struggle kennen. Ze hebben vaak dezelfde dingen gemeen; het ervaren van beperkingen in het dagelijks leven. Maar ook aandacht en grote verwondering over de kleine dingen die God geeft. Wat vooral opvalt; ze worden gedragen dicht aan Gods Vaderhart. Het ‘Mijn genade is voor u genoeg’ wordt zo zichtbaar in de praktijk. Door dat geknakt zijn ontbreekt vaak het vermogen of de wil ‘Hem voor zichzelf te houden.’ Ze verbergen hun kwetsbaarheid niet en gaan in Zijn kracht! Wat mooi om te zien, wat schittert daarin Gods trouw! Hij die zegt;
“Mijn kracht wordt
in zwakheid volbracht.”
2 Korinthe 12 vers 9m
Pijnlijk weerbarstig. Tegelijkertijd is de praktijk van zo’n gebroken leven weerbarstig. Het van de buitenkant kijken naar zo’n leven en zeggen; ‘kijk wat mooi!’ Is iets anders dan werkelijk zelf die weg gaan.. Mijn levenspraktijk is in ieder geval niet alle dagen zingend in Zijn kracht! Vaak ben ik veel te bang of geheel in beslag genomen door de volgende stap op mijn levenspad. Tot ik weer struikel en Hij mijn ogen weer naar Boven richt. Want ja, dan is Hij werkelijk nodig bij elke stap! O en dan is het weer goed, dicht bij Hem te zijn! Dan mag ik toch weer voor een moment alle zorg en pijn vergeten. Alles wat achter ligt daar laten, meer dan ooit verlangend naar het hemels Vaderland!
voor het aangezicht van de HEERE!’ – Psalm 98 vers 8-9a
“Maar ’t vrome volk, in U verheugd,
Zal huppelen van zielevreugd,
Daar zij hun wens verkrijgen;
Hun blijdschap zal dan, onbepaald,
Door ’t licht, dat van Zijn aanzicht straalt,
Ten hoogsten toppunt stijgen.
Heft Gode blijde psalmen aan;
Verhoogt, verhoogt, voor Hem de baan;
Laat al wat leeft Hem eren;
Bereidt den weg, in Hem verblijd,
Die door de vlakke velden rijdt;
Zijn naam is HEER der heren.”
Psalm 68 vers 2 – berijmd
Roemen in Hem! Hoewel ik nu in dit moment niet van harte kan instemmen met wat Paulus in het vervolg van 2 Korinthe 12 mag belijden; ‘Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen. Daarom heb ik een behagen in zwakheden, in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus’ wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.”
Roemen in mijn zwakheden kan ik nu even niet.. ‘Schenk mij die genade, HEERE.’ Er is ten allen tijde genoeg stof om te roemen in Christus! Zing voor de HEERE een nieuw lied, want de HEERE is groot en zeer te prijzen. Hem komt toe alle lof en eer!
Lees tip: Psalmen H96
Tot blogs!
BLOG 36 – woensdag 9 augustus 2023
Bronvermelding: In dit blogverhaal natuurfoto’s van onze vakantie – Luxemburg wat was je weer mooi!
