“Over de goede Herder en een dwaas schaap.”

Een Bijbelse overdenking over de Herder en Zijn schapen. Daar wil ik vandaag over schrijven, daar ging het de afgelopen zondagen over in de prediking. Ik was zo’n dwaas schaap, afgedwaald. Ik had te veel op de dingen buiten de goede weide van de Herder gelet. Afgeleid van de rechte weg en niet alert op de gevaren van de wereld. Toen werd dit schaap ingehaald door indringers met slechte bedoelingen en werd verwond. In haar vlucht raakte ze verstrikt in dorens en distels, keer op keer. Door het hoge gras in die vreemde wei kon het schaap ook de Herder niet terugvinden. Wat moeten we doen als we in deze omstandigheden zijn? Er rest dan slechts één ding, roepen tot de Herder!

Wist je dat dit hulpeloos roepen vanuit de nood ook een vorm van aanbidding is? Afgelopen week zag ik een filmpje van Geloofstoerusting met de vraag ‘Kun je God aanbidden in tijden van moeite en verdriet?’ Ik had er nog nooit op die manier naar gekeken. De spreker bracht onder de aandacht dat wij God eren, als wij tot Hem roepen als de almachtige God en trouwe Vader. Als wij Hem zó van harte nodig hebben.

---

“Ik zal Zelf Mijn schapen weiden en Ik zal ze Zelf doen neerliggen, spreekt de Heere HEERE.

Het verlorene zal Ik zoeken, het afgedwaalde zal Ik terugbrengen, het gebrokene zal Ik verbinden, en het zieke zal Ik versterken.”

Ezechiël H34 vers 15-16a

O, wat een goede Herder! Herlees bovenstaand gedeelte nog eens. De almachtige God, Schepper van hemel en aarde zegt; ‘IK ZAL!’ Dan gaat het gebeuren, geen twijfel mogelijk. Vertrouw de Herder maar. Wat je omstandigheden ook zijn, Hij is groter! Het gedeelte uit Ezechiël 34 gaat natuurlijk allereerst over Israël. Wat een heerlijke profetie! Bid jij ook om de voortgaande vervulling hiervan? Ik geloof dat we nu in het begin van die vervulling leven; ‘Ik zal ze uitleiden uit de volken, ze bijeenbrengen uit de landen en ze brengen naar hun land. Ik zal ze weiden op de bergen van Israël.’ (vers 13).

Schapen zijn prooidieren. Ze hebben geen tanden of klauwen om zich te verdedigen. Zo is het schaap niet gemaakt. Hoe kwetsbaar is zij. Maar dicht bij de Herder is het veilig! Vergeef me de ietwat platte uitspraak maar mijn idee van ‘veilig’ is soms heel anders dan ‘Gods idee van veiligheid.’ Deze ochtend is het lezen van Romeinen H8 aan de beurt. Ik citeer hier vers 35-37.

“Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? Want omwille van U worden wij de hele dag gedood, wij worden beschouwd als slachtschapen. Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad.”

Slachtschapen. Misschien worden we hier in het Westen niet fysiek gedood of vervolgd, nog niet.. Mijn hart beeft van angst én liefde zodra ik verder lees; ‘Want ik ben ervan overtuigd (verzekerd) dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere.’ (Romeinen 8.38-39). Het zou mij niet verbazen als we over bijvoorbeeld D.V. 25 jaar terugzien; dat dit Bijbelgedeelte steeds meer vervuld zal zijn en worden. Ja, ook in de Westerse wereld! Maar dit is in enige mate ook nu al actueel in mijn kleine leventje. Ik vraag me af, zou het misschien een toerusting zijn? De HEERE weet het.

“De HEERE heeft geen comfortabele of goede reis beloofd maar wel een behouden aankomst. Want Hij houdt mij door genade vast en brengt mij veilig thuis!”

Beauty in the Broken

“Leer mij naar Uw wil te hand’len,
‘k Zal dan in Uw waarheid wand’len;
Neig mijn hart en voeg het saam
Tot de vrees van Uwen naam.
HEER, mijn God, ik zal U loven,
Heffen ’t ganse hart naar boven;
‘k Zal Uw naam en majesteit
Eren tot in eeuwigheid!”

Psalm 86 vers 6 berijmd

Zo struikelend, zoekend, steeds weer verstrikt rakend gaat dit schaap haar weg. Om dan weer te zien dat alleen de Herder de weg weet, achter Hem aan is het goed! Deze ochtend moest ik wel heel vaak mijn hart moed laten inzingen. Door Zijn Woord uit deze Psalm 86 vers 6. Het karakter van dit schaap blijft ongelooflijk koppig. Zeker als de route langs de afgrond of door de woeste wildernis gaat.

Maar iedere keer wéér is daar de corrigerende én zorgzame Hand van de Herder. ‘Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.’ (Psalm 23.4). Stukje bij beetje leren zo de schapen dat het echt alleen bij Hem veilig en volkomen goed is. Maar volledig leren zullen ze het nooit, het blijven schapen. Totdat dit lichaam mag worden afgelegd. Zo’n dwaas schaap ben ik. Maar Goddank, wel Zijn dwaze schaap!

Wat een GOEDE Herder!

“De God nu van de vrede, Die de grote Herder van de schapen, onze Heere Jezus Christus, uit de doden heeft teruggebracht, op grond van het bloed van het eeuwige verbond,
moge u toerusten tot elk goed werk om Zijn wil te doen, en in u werken wat in Zijn ogen welbehaaglijk is, door Jezus Christus.

Hem zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.”

Hebreeën H13 vers 20-21

Lees tip: Lukas H15 vers 1-7 & Psalmen H23

Tot blogs!

BLOG 29 – Dinsdag 20 juni 2023

Bronvermelding: de drie foto’s van de kerk met dank aan de makers van de website van de Gereformeerde Gemeente te Bodegraven.