“De les van de zaailing en één plant met Hem.”

Het is weer volop de tijd van kiemende zaadjes en O wat geniet ik daar van! Elke dag de kiempjes de grond uit kijken een beetje water geven, de plantjes met de zon mee verhuizen. Zo rommel ik lekker met aarde en potjes. Ik stel me voor dat de bloemen zaailingen die nu nog in de vensterbank groeien, straks uitbundig zullen bloeien in de zomertuin. De organisatie in de zadencollectie raakt nu alweer zoek.. Ach ja, ordelijkheid is niet echt de aard van dit beestje. Ik heb weer vertrouwd zwarte vingernagels en vooral; een lichter hart.. Al doende bedenk ik me dat ‘de les van de zaailing’ eigenlijk wel een heel ernstige les is. Het beeld van ‘het stervende tarwegraan’ doet me denken aan de kruisdood van Christus.

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht.”

Johannes H12 vers 24

Jezus zei; ‘volg Mij!’ Nee, we hoeven onze zaligheid niet te verdienen, het IS volbracht. Het wandelen achter de Heere Jezus is wel een ‘sterven aan jezelf’. Zo zie ik persoonlijk de les van de zaailing. Tegelijkertijd bemerk ik bij mijzelf keer op keer weerstand tegen deze les. Maar juist in en door de onmogelijkheid heen, wil de Vader Zijn kinderen doen groeien in de genade! Het is alles onderwijs, geestelijke lessen en meer onderwijs. Zodat we van harte keer op keer leren bidden; ‘Heere wat wilt U dat ik doen zal?’ Ik klein, Hij groot.. Zo mogen door genade de volgelingen steeds meer gaan lijken op hun Meester. In dood én opstanding!

“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.
Want als wij met Hem één plant zijn geworden, gelijkgemaakt aan Hem in Zijn dood, dan zullen wij ook aan Hem gelijk zijn in Zijn opstanding.”

Romeinen H6 vers 4-5

Eén plant met Hem. Deze tijd van het jaar vindt ik altijd zo enorm hoopvol, de lente barst van de beloften! In onze tuin loopt allerlei groen weer uit en de Pruimenboom barst van de bloesem. De eerste zaailingen zijn geplant zodat de wortels de ruimte krijgen en als God het geeft, er vrucht mag komen. Zo prachtig hoe de wonderen van de natuur uiteindelijk allemaal naar Boven wijzen!

“Want zoals de aarde haar gewas voorbrengt, en zoals een tuin het daarin gezaaide doet opkomen, zo zal de Heere HEERE gerechtigheid doen opkomen en lof voor alle volken.

Jesaja H61 vers 11

Ontroerend vind ik het, dat de Heere Zelf in Zijn woord zo duidelijk het verband legt tussen de schepping en het evangelie. ‘Zoals een tuin het daarin gezaaide doet opkomen’. De Heere Jezus gebruikte ook steeds gelijkenissen. Dit waren praktische en hedendaagse voorbeelden om Zijn onderwijs dicht bij de hoorder te brengen. Ik pak de studie Bijbel erbij en lees dat hier in Jesaja Hoofdstuk 61 hoogstwaarschijnlijk de Messias Zelf aan het woord is. De beelden van de tuin verwijzen hier naar de toekomstige rijke oogst voor Vorst Messias én Zijn kinderen.

“Wat men hier nu met tranen zaait,
wordt eenmaal met gejuich gemaaid.
Wie ’t zaad draagt dat hij zaaien zal,
gaat wenend voort en zaait het al.
Maar bij het feest der eerstelingen
zal hij verheugd het oogstlied zingen.
Dan keert hij weer te goeder uur
en draagt zijn schoven in de schuur.”

Psalm 126 vers 3 – berijming 1967

Ken je iets van het sterven aan jezelf en opstaan in Hem? Dan ben je werkelijk rijk! Dan is de verdrukking en moeite in dit leven slechts tijdelijk, straks voor eeuwig mét Hem! ‘Stervend als het goede graan, doen wij wat Jezus heeft gedaan: trekken heel de wereld door, leven Gods genade voor. Ga dan heen, verkondig Zijn Naam aan iedereen!‘

Lees tip: Jesaja H61 vers 1-3 en vers 10-11, & Filippenzen H3 vers 7-12

Tot blogs!

BLOG 16 – Dinsdag 11 april 2023

Bronvermelding : ‘in Jezus Naam’ is Lied van SELA : tekst Hans Maat, muziek James MacMillan & Adrian Roest