“Wel geluk zalig, die de klank van de bazuin kent!”

Ik zit aan de keukentafel met uitzicht op onze achtertuin. De blauwe bessenstruik vraagt alle aandacht met haar herfstkleed. De winterviolen in pot geven ook kleur en fleur op deze grijze zondagmiddag. Mijn handen warmen zich aan een kop verse gember thee. Ook mijn hart is warm, als ik terugzie op de achterliggende weken, dan is er zo veel gebeurd. Niet alleen tussen de HEERE en mij maar ook in het gehoorzamen op Zijn spreken. Hem te volgen gaat diep en is tegelijkertijd zó wonderlijk heilzaam. Wat een goed leven!

“Welzalig het volk dat de klank van de bazuin kent, zij wandelen, HEERE, in het licht van Uw aangezicht.”

Psalm 89 vers 16

Ik zie de Israëlieten in de woestijn, verlost uit het slavenhuis Egypte, op de weg naar het beloofde land. Ze hebben geen GPS systeem met verwachtte aankomsttijd ter beschikking. Ze zitten niet in een comfortabele autostoel en hebben beslist géén airco. Dat soort comfort kunnen ze alleen van dromen.. De gelukkigen hebben een ezeltje tot hun beschikking en zo gaat het, grotendeels te voet, stap voor stap door het hete zand.

Donkere metgezel. De vader van de leugen wandelt mee door de woestijn.. Zijn negatieve influisteringen gaan vaak over het tempo of het gebrek aan uitzicht. In het honger en dorst gevoel ziet hij de perfecte ingang om twijfel te zaaien. ‘Of God wel goed is en of Hij wel voor hen zorgt?’ Satan richt de aandacht van de vermoeide Israëlieten op de slechte kwaliteit van de weg of hij wijst hen op de onprettige weersomstandigheden.

Ook vandaag nog is het satans favoriete bezigheid om pelgrims totaal te ontmoedigen en ze vleuggellam te maken met leugens als ‘wie ben jij nou dat je denkt iets te kunnen betekenen voor het koninkrijk van God?’ Zijn doel? Dat Gods kinderen zwijgen van hun Koning!

Maar God. God kiest er voor gebroken instrumenten te gebruiken. Hij kneed de harten van Zijn volgelingen zó opdat ze beschikbaar zullen zijn, als Hij roept.

Het geklank van de bazuin. Ik heb een tijd geleden eens een preek gehoord over het geluid van de bazuin toen Israël door de woestijn trok. De bazuin gaf duidelijk te onderscheiden signalen / opdrachten aan het volk. Aan de soort klank werd heel duidelijk wat de bedoeling was opbreken en vertrekken richting een bepaalde windrichting. De bazuin gaf richting en maakte organisatie mogelijk van deze grote groep mensen. Als het volk Israël ten strijde trok klonk ook het geluid van de ramsbazuin, denk maar aan de geschiedenis van de val van Jericho (Jozua H6). Later werd bij het aanstellen van koningen ook op de bazuin geblazen. (1 Koningen 1). En ook tot op de dag van vandaag klinkt in de Joodse traditie de klank van de bazuin! ‘Blaas op de bazuin bij nieuwe maan, bij volle maan, op onze feestdag.’ (Psalm 81.4).

Leren gehoorzamen. Het zou dwaasheid zijn als bijvoorbeeld één familie uit een stam zou denken. ‘We zijn nog te moe, wij blijven nog een dag hier.’ als de bazuin klinkt dat ze zullen voorttrekken. Of dat een krachtige jonge man denkt; ‘ik trek vast een dagreis vooruit.’ als het bazuin signaal voor rust klinkt. Dat zou dwaasheid zijn toch? Om zich in ongehoorzaamheid te verwijderen van Gods wil en zorg?

Het volk kende weinig lichamelijk comfort tijdens hun reis door de woestijn. Maar dat wat ze hadden was zovele malen beter. Gods vriendelijk aangezicht was mét hen! Dat werd zichtbaar in de verlossende schaduw van de wolkkolom overdag en Zijn lichtende wolk in de nacht. Zijn bijzondere zorg kwam tot uiting in hemels brood, het manna. Genade genoeg voor elke dag. Niets meer of minder. Onderweg werd bitter water zoet. ‘Zij dronken namelijk uit een geestelijke rots, die hen volgde; en die rots was Christus.’ (1 Korinthe 10.4b). Wel geluk zalig het volk van Wie hun God mét hen is!

---

“Hoe zalig is het volk, dat naar Uw klanken hoort! Zij wandelen, HEER, in ’t licht van ’t Goddelijk aanschijn voort; zij zullen in Uw naam zich al den dag verblijden;

Uw goedheid straalt hun toe; Uw macht schraagt hen in ’t lijden; Uw onbezweken trouw zal nooit hun val gedogen, maar Uw gerechtigheid hen naar Uw woord verhogen.”

Psalm 89 vers 7 berijmd

Waarom zou God nu gebroken en krachteloze mensen willen gebruiken? Juist in kwetsbaarheid word Gods kracht zichtbaar! ‘Want U bent het sieraad van hun kracht.’ (Psalm 89.18a). Hoe dat zó is? Door Gods genadige welbehagen en Zijn opzoekende zondaarsliefde. Het is alles genade, genade alleen! Opdat de wereld mag zien dat die armzalige pelgrims in zichzelf niets bijzonders zijn maar dat er grote wonderen gebeuren omdat hun God voor én door hen zorgt!

“Gij toch, Gij zijt hun roem, de kracht van hunne kracht; Uw vrije gunst alleen wordt de ere toegebracht; wij steken ’t hoofd omhoog en zullen d’ eerkroon dragen,

door U, door U alleen, om ’t eeuwig welbehagen; want God is ons ten schild in ’t strijdperk van dit leven, en onze Koning is van Israëls God gegeven.”

Psalm 89 vers 8 berijmd

---

Misschien is er hier iemand van de lezers die zegt. Maar ik ken het geluid van de bazuin niet. Als ik eerlijk ben moet ik bekennen; ik versta de stem van God niet. Er klinken wel klanken als ik onder het Woord ben maar ze raken mijn ziel niet.. er is hoop! God heeft alles gedaan tot de zaligheid! En Hij wil aan zondaren Zijn wegen leren. Meer dan Mozes is hier; Christus is gekomen! ‘’s HEEREN goedheid kent geen palen; God is recht, dus zal Hij door onderwijzing hen, die dwalen, brengen in het rechte spoor. Hij zal leiden ’t zacht gemoed in het effen recht des HEEREN. (Psalm 25 vers 4 berijmd).

Wie Hem nederig valt te voet, zal van Hem zijn wegen leren!’

BLOG 87 – Zondag 12 oktober 2025