DAG AAN DAG - BLOG VERHALEN

“Een perfecte vrijdagavond en ‘mijn eigen’ Kapel.”

Een perfecte vrijdagavond, voor mij is dat wel precies hier en nu met een kop thee in mijn campingstoel. De gekleurde lampjes geven een gezellig warm licht. We zijn een kleine week geleden naar Luxemburg gereden en hebben de caravan op het Beter Uit vakantiepark geparkeerd. Ik denk dat we al bijna de ere titel vaste gast verdienen want het is de vijfde keer dat we hier zijn. De avonden zijn soms een beetje fris maar met een kop warme thee is het prima te doen. Wat hou ik van het buitenleven!

Het is zo aan het begin van de avond, gezellig druk op de camping. Na het eten veter ik mijn wandelschoenen dicht, ik wil even mijn hoofd leeglopen. Er is een onbestemde onrust, een zwaarte in mijn hart. Zodra ik het bos in wandel begin ik alles aan Boven te vertellen. Het pad is goed begaanbaar en loopt langzaam omhoog. Ik laat de geur van barbecues en het vrolijk geluid van spelende kinderen achter mij.

Lofzang. Hier hebben de vogels het hoogste lied en zingen onverstoord in de lofzang tot hun Schepper. In een kalm tempo wandel ik de heuvel op. De zwaarte in mijn hart mag met elke stap opstijgen naar Boven. Het zuchtende refrein klinkt; ‘hoe lang nog, Heere?’ Soms kan ik zo verlangen naar het eeuwig hierna. Thuis te zijn bij Hem, naar de zorgen en vragen voorbij.

Gebed. Ik bid om nieuwe kracht en moed uit Hem, om het leven te leven. Want dat is wat God van mij vraagt. Het is maar goed dat de HEERE de zijnen door en door kent. Mijn gebeden zijn vaak een absolute wirwar aan gedachten. Soms zijn het alleen de woorden; ‘HEERE, hier ben ik..’ Het is goed ons hart uit te storten bij Hem, ja dat zeker. Soms wordt dat het beste samengevat in een enkele zucht.

“Als u bidt, gebruik dan geen omhaal van woorden
zoals de heidenen, want zij denken dat zij door de veelheid van hun woorden verhoord zullen worden.”

Mattheüs H6 vers 7


Meditatieplek. Dit bospaadje is overbekend voor mij. Nu komt ‘mijn meditatieplek’ in zicht. Het is één van de vele picknicktafels die hier langs de wegen staan. Ik ga zitten en neem de tijd. Dit simpele bouwsel heeft geen glas in lood maar voor mij is het als een Kapel. God is hier en de vogels zijn de voorzangers. Een regel van een lied komt in mijn gedachten; ‘Gelovend ga ik eigen zwakheid voelen en telkens meer moet ik Uw kracht verstaan.’ Hoe waar zijn deze woorden! Tussen de bomen door kijk ik naar Boven, het mooiste zuilengewelf is wat mij betreft; hemelsblauw..


“Ik bouw op U, mijn schild en mijn verlosser
niet eenzaam ga ik op de vijand aan
Sterk in uw kracht gerust in uw bescherming
ik bouw op U en ga in uwe naam
Sterk in uw kracht gerust in uw bescherming
ik bouw op U en ga in uwe naam

Gelovend ga ik eigen zwakheid voelen
en telkens meer moet ik uw kracht verstaan
Toch rijst in mij een lied van overwinning
ik bouw op U en ga in uwe naam

Toch rijst in mij een lied van overwinning
ik bouw op U en ga in uwe naam”

Als ik later weer verder wandel lijken de bladeren frisser groen en straalt de avondzon als met hernieuwde warmte tussen de bomen. Mijn levensvragen zijn verstild in het weten dat Zijn Hand het beste met me voor heeft. Ik glimlach om een klein muisje dat wegschiet voor mijn voeten. Een stille vrede is in mijn hart gekomen. Uiteindelijk rest mij enkel de vraag; ‘HEERE, blijf bij mij..’ Tenslotte vindt ook deze laatste vraag rust in God, ik weet wat Hij heeft belooft!

“En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen.”

Mattheus H28 vers 20

Campingleven. Zodra ik verder naar beneden wandel komt de gezelligheid van de camping mij weer tegemoet. Ik zie moeders die kindertjes proberen mee te krijgen richting het sanitair gebouw. Tijd om de zwarte voetjes weer schoon te krijgen. Onwillig neemt een jongen afscheid van het smalle riviertje, de visjes die gevangen zijn krijgen hun vrijheid terug. Verderop worden tussen afwasborstel en vaatdoek door de leukste dagjes uit besproken.

Ik vind mijn eigen stoel weer terug. Schoenen uit, slippers en dikke sokken aan. Nog één bakje thee voor we de caravan deur achter ons dicht doen voor vandaag. Deze keer is de vraag van Pickwick; ‘Wat is voor jou een ultiem geluksmomentje?’ Ik glimlach, ik denk direct aan thee, kaarsen en bloemen. Laat ik die drie dingen nu allemaal hier hebben! Aan het einde van de avond kijk ik nog even wat de Bijbeltekst van de dag is..

“Goed is de HEERE voor wie Hem verwacht, voor de ziel die Hem zoekt. Goed is het te hopen en stil te wachten

op het heil van de HEERE.”

Klaagliederen H3 vers 25-26

Ja, het is goed. Wat mij betreft een perfecte vrijdagavond.

Of je nu thuis bent of op reis, ik wens je een goede en gezegende vakantie tijd!

Lees tip: Mattheus H6 vers 5-8 & Psalmen H121

Tot blogs!

BLOG 35 – Dinsdag 25 juli 2023

Bronvermelding: Liedtekst: ‘Ik bouw op U’ – eerste componist: Jean Sibelius – Vertaler: Jan Visser