“Petrus, Jakobus en Johannes op de berg én in de hof.”
Een tijdje geleden werd bij ons in de kerk de ambtelijke taak van jongens en mannen aangehaald in de preek. ‘Maar ook voor de meisjes is er zoveel te doen in Gods koninkrijk’, zei de predikant heel opgewekt. Blij spitste ik mijn oren. ‘denk maar aan Corrie ten Boom, is dat niet mooi en rijk als je kind dat mag gaan doen?’ (Waarmee hij doelde op het delen van het evangelie). Wat keek de dominee blij! Ik meen me te herinneren dat het een doopdienst was. Ik houd van de getuigenissen van Corrie ten Boom. Wat mocht ze rijk spreken van haar Heiland! Maar hoe kwam het dat Corrie zó kon getuigen? Om Wie God voor haar was IN het concentratiekamp en IN de verschrikkingen die zij daar moest doorleven!
“Het zwiepen van de riemen, het gillen van degenen die geslagen worden, het krijsen en hese geschreeuw en gesnauw van boze, wrede mensen; dat alles maakte Ravensbruck tot een hel.
En Jezus moet ook zulke geluiden hebben aangehoord. Hij, wiens oren gewend waren aan hemelse muziek. Wat is Zijn liefde voor ons groot, dat Hij dat voor onze verlossing over had.”
Corrie ten Boom – boek ‘Gevangene en toch…’
Weer terug in de kerk, ik weet zeker dat er geen één ouder zat die dit (ook) wenste voor zijn/haar kinderen. Ik realiseer mij dat dit heel menselijk gedacht is. Het is oprecht niet cynisch bedoeld, eerder realistisch. Allen die Jezus mogen volgen verlangen in zekere mate naar geestelijke groei. Naar méér kennis van Hem, naar hemelse voorsmaken en dan die heerlijke momenten van vrede! Dat is een goed verlangen, meer van Hem doet ook weer meer verlangen. Maar mijn persoonlijke ervaring is dat de diepste geestelijke lessen juist vaak ‘in het dal van schaduw en dood’ geleerd worden.. Nu in de periode voor Pasen kwam in een preek de geschiedenis van de verheerlijking op de berg aan de orde.
“En na zes dagen nam Jezus Petrus en Jakobus en Johannes, zijn broer, met Zich mee en bracht hen op een hoge berg, alleen hen. En Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd; Zijn gezicht straalde als de zon en Zijn kleren werden wit als het licht.”
Mattheus H17 vers 1-2
Hier op de top van de berg wordt Jezus bemoedigd vanuit de hemel. Een stukje hemel op aarde. De aardse stervelingen Petrus, Jakobus en Johannes mogen hiervan getuige zijn. Het valt op dat alleen een select groepje mee gevraagd wordt er staat nog specifiek bij; ‘alleen hen’. De dominee bracht onze aandacht naar deze drie bevoorrechte mannen. Hij zei; ‘een deel van de gelovigen mogen veel hemelse voorsmaken krijgen en hier beneden al véél zien van hun Meester. Daarmee gaan zij er ook diep onderdoor in nachten van lijden met Hem..’ Deze drie, Petrus, Jakobus en Johannes gingen ook mee in de hof van Gethsémané.
“En Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met Zich mee en begon ontdaan en zeer angstig te worden; en Hij zei tegen hen: Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak.”
Markus H14 vers 33-34
Deze drie bevoorrechtte discipelen zullen na alles wat zij op de berg gezien hebben, toch wel met Hem kunnen waken? Maar het loopt anders, hier krijgen ze de les van ‘alles te verliezen van zichzelf.’ Ze zijn intens bedroefd en hun ogen vallen dicht.. Zo vindt Jezus hen na Zijn smartelijke gebedsworsteling, slapend! ‘Was u niet in staat één uur te waken? Waak allen en bid, opdat u niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.’
Ieder van Gods kinderen gaat een unieke weg met Hem. We zijn niet allen als Petrus of bijvoorbeeld Paulus. Misschien eerder als Thomas, Andreas, de blinde Bartimeus of de arme Lazarus? Voor de vrouwen onder ons, we zijn niet allen als Corrie ten Boom of de profetes Deborah. Misschien herken je jezelf meer in Maria Magdalena, de hardwerkende Martha of de bloedvloeiende vrouw. Maar we hoeven ons niet te verliezen in Bijbelse figuren. Al deze mensen begeerden namelijk Jezus te volgen, hun Voorbeeld.
“Maar veel eersten zullen de laatsten zijn, en veel laatsten de eersten.”
Mattheus H19 vers 30
“De hemel looft, o HEER’, Uw wond’ren dag en nacht,
Psalm 89 vers 3
Uw waarheid wordt op aard’ de glorie toegebracht;
Daar Uw geheiligd volk van Uwe trouw mag zingen;
Want wie is U gelijk bij al de hemellingen?
En, welke vorsten ooit het aardrijk moog’ bevatten,
Wie hunner is, o HEER’, met U gelijk te schatten?”
Verlang je nog steeds naar meer van Hem? Naar meer vergezichten op de top van de berg? Want, (vergeef me de uitdrukking) die vredevolle hemelse voorsmaken zijn niet ‘los verkrijgbaar.’ De rijke jongeling die naar Jezus kwam kreeg de boodschap dat hij alles wat hij had op moest geven en daarna terugkomen om Jezus te volgen. Die jonge man vond dat uiteindelijk toch een té groot offer..
Bijna aan het einde van de preek, vroeg de dominee; ‘Is jouw hart al in de hemel?’ ‘Jezus, niet mijn eigen kracht, niet het werk door mij volbracht, niet het offer dat ik breng, niet de tranen die ik pleng..’ en ook; ‘moede kom ik, arm en naakt, tot de God, die zalig maakt.’ Op de weg naar de hemel verlies je alles van jezelf en mag je ook alles vinden in Jezus. Niet leven vanuit aanschouwing (of gevoel) alleen, maar levend vanuit het geloof en zó steeds opnieuw;
“ALLES vinden in Jezus!”
Dat bid ik je van harte toe, ook voor D.V. goede vrijdag en de Paasdagen!
Lees tip: Mattheus H19 vers 16-30 & Markus H14 vers 32-42
Tot blogs!
BLOG 13 – Zondag 12 maart 2023
Bronvermelding: Toplady (1740-1778) schreef het bekende lied ‘Rock of ages’ dit werd vertaald door J. v.d. Waals – ‘Vaste Rots van mijn behoud’. Ps.: het lijkt me heel mooi om eens het Corrie ten Boom huis te gaan bezoeken!
